پایان سلطه کفر، آغاز نفاق از دیدگاه قرآن و حدیث(تفسیر موضوعی المیزان) صفحه 54

توطئه و تخلف منافقين در منابع مالي مسلمين (117)

از معناي آيات مي‌توان فهميد:

اثــر اين كه بخــل كردند و از دادن صدقات دريــغ ورزيدند، اين شــد كه نفــاق را در دل‌هايشان جايگزيــن كرد، به طـوري كه تا روز مرگشان در دل‌هايشان باقي بماند.

اگــر ايــن بخــل و دريــغ سبب نفــاق ايشــان گرديــد به سبب اين بــود كه بــا اين عمــل هم وعــده خـدا را تخلف كردند، و هـم بر دروغگـويي خــود باقــي ماندنــد.

اين آيــه دلالت دارد بر اين‌كه:

1 - خلف وعده و دروغ در سخن از علل نفاق و نشانه‌هاي آن است. x 2 - بعضي از نفاق‌ها هست كه بعد از ايمان به دل راه مي‌يابد، هم‌چنان كه بعضي از كفرها بعداز ايمان مي‌آيند، و آن را «ارتداد» مي‌نامند.

x 3 - چه بسا گناه كه كار آدمي را به تكذيب آيات خدا بكشاند، و اين تكذيب

(118) پايان سلطه كفر، آغاز نفاق

هميشه باطني نيست، و چه بسا كه آدمي را وادار كند علنا كفر بگويد، كه اگر به اين‌جا رسيد، كفر است، و اگر در دل نهفته ماند، نفـاق است! (1)

اعتراض منافقين به تقسيم زكات