پایان سلطه کفر، آغاز نفاق از دیدگاه قرآن و حدیث(تفسیر موضوعی المیزان) صفحه 77

1 - خداي سبحان بيان نكرده كه آن رؤيا، كه به پيغمبر خود ارائه داده، چه بوده؟ و در ساير آيات قران نيز چيزي كه آن را تفسير كند نيامده است. x 2 - هم‌چنين، شجره ملعونه معلوم نيست كه چيست؟ كه خداوند تعالي آن را فتنه مردم قرار داده است. و در قرآن كريم شجره‌اي به چشم نمي‌خورد كه خداوند اسمش را برده و سپس آن را لعنت كرده باشد. (حتي شجره زقوم را كه نام برده و به فتنه توصيف كرده، آن را لعن نكرده است. و صرف اين كه در جهنم سبز مي‌شود و مايه عذاب ستمگران است باعث لعن آن نشده است).

از سياق آيات، پاره‌اي از جزئيات اين دو موضوع (يعني رؤياي پيامبر

بني اميه: شجره ملعونه در قرآن (165)

و شجره ملعـونـه در قرآن،) را مي‌توان استفاده كـرد.

1 - آيات قبلي بيان مي‌كرد كه بشريت، آخرش مانند اولش، در بي‌اعتنايي به آيات خدا و تكذيب آن است، و مجتمع‌هاي انساني به تدريج، قرني بعد از قرن ديگر، قريه‌اي بعد از قريه ديگر عذاب خداي را مي‌چشند، كه يا عذاب هلاكت است و يا عذابي كمتـر از آن.

2 - آيات بعدي داستان ابليس و تسلط عجيب او را بر اغواي بني آدم بيان مي‌كند.

آيات فوق‌الذكر همه در يك سياق هستند، و از اين وحدت سياق بر مي‌آيد كه داستان رؤيا و شجره ملعونه دو امر مهمي است كه يا به زودي در بشريت پيدا مي‌شود، و يا آن‌كه در ايام نزول قرآن پيدا شده و مردم را دچار فتنه كرده و فساد را در آنان شايع ساخته و طغيان و استكبار را در آنان پرورش داده است.

(166) پايان سلطه كفر، آغاز نفاق

هم‌چنين با توجه به اين كه در آخر آيه مي‌فرمايد: «تخويف‌شان مي‌كنيم ولي هر چه مي‌كنيم جز بيشتر شدن طغيانشان نتيجه نمي‌دهد، آن هم چه طغيان بزرگي!» و در اول آيه فرموده: «به تو گفتيم كه پروردگارت احاطه به مردم دارد،» همين موضوع را تأييد مي‌كند.

با در نظر گرفتن آن چه كه گفته شد، اين را نيز در نظر بگيريم كه خداي سبحان شجره نامبرده را به وصف «ملعونه در قرآن» توصيف فرموده است، و از اين به خوبي بر مي‌آيد كه قرآن كريم مشتمل بر لعن آن است، و لعن آن شجـره الان هـم در ميـان لـعنت‌هـاي قـرآن مـوجـود اسـت.