بررسی گسترده ی فقهی غیبت صفحه 117

فمن ذکر عیب مریض عند الطبیب لیعالجه من غیر قصد التعییب و الانتقاص لا یقال: إنّه اغتابه فی العرف؛

اگر کسی عیب دیگری را نزد طبیب، بدون قصد تعییب و انتقاص بگوید، در عرف نمی گویند: فلانی دیگری را غیبت کرد.

توضیح: در زمان قدیم گاهی برای طبیب، عرض حال می نوشتند؛ چون أطبّا در دسترس نبودند، بیماران هم از مکان های دور اگر منتقل می شدند، با توجّه به وسایل قدیم ممکن بود آسیب بیشتر ببینند، لذا شرح حال بیمار را می نوشتند و در قاروره ای(1) خون یا ادرار بیمار را می ریختند (به جای آزمایشات امروزی) تا طبیب با دیدن آن، بیماری را تشخیص بدهد. حال اگر کسی نزد طبیب رفت و از احوال بیمارش گفت بدون آن که قصد انتقاص داشته باشد، حتّی اگر چیزهایی بگوید که بیمار خوشش نیاید و عیب مستور باشد، مثلاً بگوید: فلانی بواسیر گرفته است، چنین کلامی نمی تواند غیبت باشد.

مناقشه در کلام شهید ثانی- قدس سره -

اشاره

خدمت جناب شهید ثانی و همراهان ایشان _ در این نظر _ عرض می کنیم: آیا انصافاً می توانید ملتزم شوید کسی که عیب مخفی دیگری را بیان کند، حتّی نه به قصد انتقاص و حطّ شأن او بلکه به قصد دلسوزی یا برای اعلام این که من مطّلع هستم، چنین