بررسی گسترده ی فقهی غیبت صفحه 335

صفحه 335

استدلال مرحوم شیخ- قدس سره - در جواز جرح روات کاذب

دلیل مرحوم شیخ همان قانون کلّی باب تزاحم است؛ زیرا حفظ احکام شرعی دارای أهمّیت بیشتری است و به تعبیر دیگر مفسده ی عمل به روایت فاسق، بزرگ تر از مفسده ی شهادت به کذب او به وسیله ی غیبت است(1).

نقد استدلال مرحوم شیخ- قدس سره -

استدلال مرحوم شیخ فی الجمله درست است و قابل مناقشه نیست، امّا بهتر بود که موضوع را بیشتر تحلیل کرده و تفصیل می دادند.

راویانی که کذب علی الله و الرسول- صلی الله علیه و آله و سلم - و الائمه المعصومین- علیهم السلام - می بندند شکّی نیست که غیبت شان جایز است، حتّی احتیاجی به باب تزاحم و اولویت نیست، بلکه با تمسّک به صحیحه ی داود بن سرحان که درباره ی أهل ریب و بدَع می باشد هم می توانیم حکم به جواز غیبت [بلکه وجوب غیبت] کنیم؛ زیرا کسی که بر خدا و رسول خدا- صلی الله علیه و آله و سلم - دروغ می بندد بدعت گذار است؛ چون چیزی را به


1- از آن جایی که غیبت در چنین مواردی طریق منحصر نیست، نمی تواند از باب تزاحم باشد؛ زیرا در مورد او با عدم توثیق و عدم احراز وثاقت هم می توان از مفسده ی عمل به روایت او اجتناب کرد، مگر این که کسانی مبنای اصاله العداله داشته باشند و یا در کتب رجال دیگر (به خاطر جهل به فسق او) توثیق شده باشد. (امیرخانی) عدم توثیق هیچ گاه مساوی با این نیست که کسی فاسق باشد. ممکن است کسی وضّاع یا کذّاب باشد، آیا این شخص، هم وزن کسی است که توثیقی از او نیامده است! روایتِ شخص وضّاع می تواند مؤیّد کذب آن باشد، ولی روایت شخصی که توثیقی از او نیامده می تواند مؤیّد روایات دیگر در صحّت حدیث باشد. (غروی)
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه