بررسی گسترده ی فقهی غیبت صفحه 35

این روایت دالّ بر حرمت غیبت می باشد و به دلیل مسلّم بودن حرمت غیبت، احتیاجی به سند ندارد. خصوصیتی هم در این روایت نیست که برای اثبات آن نیازمندِ اثبات صحت سند باشیم.

_ روایت أکل حسنات

قَالَ الصَّادِقُ - علیه السلام - : «الْغِیبَهُ حَرَامٌ عَلَی کُلِ مُسْلِمٍ وَ إِنَّهَا لَتَأْکُلُ الْحَسَنَاتِ کَمَا تَأْکُلُ النَّارُ الْحَطَب ََُ»(1)؛

امام صادق - علیه السلام - فرمودند: غیبت بر هر مسلمانی حرام است و همانا غیبت حسنات را می خورد همان گونه که آتش هیزم را می خورد و از بین می برد.

احتمالات مرحوم شیخ- قدس سره - در معنایی أکل حسنات

جناب شیخ- قدس سره - در صدد تفسیر این روایت برآمده و می فرماید: این که گفته می شود حسنات از بین می رود، چند احتمال در معنای آن وجود دارد(2):

احتمال اوّل: معنای این روایت مبالغه باشد؛ یعنی غیبت آن قدر برای غیبت کننده، گناه فراهم می کند که گویا حسناتی که در نامه ی اعمالش دارد، محو است.

احتمال دوم: به معنای احباط باشد.