بررسی گسترده ی فقهی غیبت صفحه 389

استماع آن نهی فرمودند:

«نَهَی عَنِ الْغِیبَهِ وَ الِاسْتِمَاعِ إِلَیْهَا»

دلالت این روایت بر حرمت استماع، به دلیل ظهور نهی در حرمت تمام است

مناقشه ی بعض اعاظم در دلالت حدیث مناهی

امّا بعضی از اعاظم مناقشه ای دارند که حاصل آن را می توان چنین بیان کرد: دلالت این روایت بر حرمت استماع غیبت ناتمام است؛ چون این روایت ذیلی دارد که از آن استفاده می شود استماع غیبت وقتی حرام است که امکان رد باشد ولی رد نکند؛ چون می فرماید:

«أَلَا وَ مَنْ تَطَوَّلَ عَلَی أَخِیهِ فِی غِیبَهٍ سَمِعَهَا فِیهِ فِی مَجْلِسٍ فَرَدَّهَا عَنْهُ رَدَّ اللَّهُ عَنْهُ أَلْفَ بَابٍ مِنَ الشَّرِّ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ»(1)؛

همانا کسی که بر برادرش در غیبتی که درباره ی او در مجلسی می شنود منّت گذارده و آن را رد کند، خداوند هزار