بررسی گسترده ی فقهی غیبت صفحه 396

فمرّ النّبی- صلی الله علیه و آله و سلم - معهما بجیفه(1) فقال: «أنهشا(2) منها». فقالا: یا رسول اللّه! ننهش جیفه؟! فقال- صلی الله علیه و آله و سلم -: «ما أصبتما من أخیکما أنتن من هذه»(3)؛

زمانی که رسول خدا- صلی الله علیه و آله و سلم - مردی زناکار [به نام ماعز] را رجم کرد، شخصی به همراهش گفت: این مرد [که رجم شد] در جا مُرد مثل این که سگ بمیرد. بعد از آن، حضرت همراه آن دو نفر به لاشه ای عبور کردند، حضرت به آن دو فرمودند: به این لاشه گاز بزنید. پس آن دو نفر [با تعجّب پرسیدند] به لاشه دندان بزنیم؟! حضرت- صلی الله علیه و آله و سلم - فرمودند: آن چه که از ناحیه ی برادر شما به شما رسیده است بدبوتر از این [لاشه] است.

1- الجیفه: لاشه ی مرده ی حیوانی که بوی بدش بلند شده باشد؛ «الجِیفهُ: معروفه جُثَّهُ المیت، و قیل: جثه المیت إذا أَنْتَنَتْ». (لسان العرب، ج 9، ذیل جیف، ص 37)
2- النهش: گرفتن چیزی به دهان و گاز زدن آن؛ «نهش: نَهَشَ یَنْهَش و یَنْهِشُ نَهْشاً: تناوَل الشی ء بفَمِه لیَعَضَّه فیؤثر فیه و لا یَجْرحه، و کذلک نَهْشُ الحیّهِ». (همان، ج 6، ذیل نهش، ص 360)
3- کشف الریبه، بعض الأخبار الوارده فی حرمه الغیبه، ص 9.