کتابخانه بالقرآن

بررسی گسترده ی فقهی غیبت صفحه 43

صفحه 43

این نظر عنایت روی وعید آتش است.

قول دوم: هر گناهی که در قرآن کریم به آن وعید عذاب _ چه آتش و چه غیر آن _ داده باشند کبیره است: «کلّما أوعد الله علیه فی الاخره عقاباً» یا «أوعد الله علیه العذاب». در این قول، شرطیّت خصوص آتش حذف شده و عذاب، اعمّ از آتش و غیر آن است.

قول سوم: هر گناهی که در قرآن کریم یا لسان نبی اکرم- صلی الله علیه و آله و سلم - یا ائمه ی طاهرین- علیهم السلام - وعید آتش یا عذاب به آن داده شده باشد، کبیره است: «ما أوعد الله علیه فی القرآن أو فی لسان النبی- صلی الله علیه و آله و سلم - أو الوصی النار أو العذاب».

قول چهارم: هر گناهی که خداوند در قرآن کریم برای آن در آخرت وعید عقاب داده باشد و در دنیا هم موجب حدّ باشد، کبیره است: «ما أوعد الله علیه فی الاخره عقاباً و أوجب علیه فی الدّنیا حدّاً».

قول پنجم: تمامی گناهان کبیره هستند، اگرچه بعضی از گناهان بزرگتر از بعضی دیگر است: «المعاصی کلُّها کبیره»(1).

نقد و بررسی

1- ظاهر عبارات جناب طبرسی - قدس سره - در مجمع البیان این است که این قول، قول شیعه است. جناب صدوق- قدس سره - هم تصریح دارد که کبیره بودن، نِسبی است و بعضی از گناهان نسبت به گناهِ پایین تر، کبیره و نسبت به گناهِ بالاتر، صغیره است و از این جهت است که می گوییم کبائر و صغائر.