بررسی گسترده ی فقهی غیبت صفحه 7

غیبت گفته اند: «ذکرک أخاک بما یکرهه»(1)؛ برادر مؤمنت را یاد کنی به آن چه که مکروه می دارد.

برخی هم این گونه معنا کرده اند: «کشف عمّا ستره الله علیه»(2)؛ آن چه را که خداوند در مورد برادر مؤمنت مستور کرده است کشف کنی، به گفتار باشد یا به عمل.

تشخیص موضوع غِیبت بسیار مهم است و تحقیقاً می توان گفت: مهمترین بحث در غیبت، بحث تشخیص موضوع است. در حرمت غیبت هیچ شبهه ای نیست، امّا غیبتی که حرام است چیست؟ حدود غیبت کدام است؟ گاهی برخی از عوام، دیگرانی را که از خواص بوده و ملتزم به ترک غیبت هستند متّهم به غیبت می کنند، در حالی که این شخص (عامی) نتوانسته موضوع غیبت را تشخیص دهد.

چه بسا غیبتی که آن عالم عادل انجام می دهد نه تنها جایز، بلکه واجب باشد. در این حالت نسبت غیبت به او، خودش گناه تهمت را دارد و به جای این که نهی از منکر کند، خود مرتکب منکر شده