بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 233

نظر أنفا إلی زید بن حارثه وأسامه بن زید فقال: إن بعض هذه الأقدام لمن بعض.(1)

از عایشه نقل شده که: رسول الله- صلی الله علیه و آله و سلم - بر عائشه داخل شدند در حالی که مسرور بودند و خطوط پیشانی حضرت از شدت خوشحالی برق می زد حضرت [ظاهراً در جواب این پرسش عائشه که چه شده که این قدر خوشحال هستید] فرمودند: آیا ندیدی که مجزز [نام قائف] نظر به زید بن حارثه و اسامه بن زید کرد و گفت بعضی از این قدم ها از بعض دیگر است! [و خوشحالی من از این جهت است].

قضیه این چنین بوده که زید بن حارثه که فرزند خوانده ی آقا رسول الله- صلی الله علیه و آله و سلم - بود _ با آن قضایایی که در مورد فرزند خواندگی حضرت نقل کرده اند(2) و زید بن حارثه را دیگر به زید بن

1- صحیح مسلم (طبع دار الجبل)، ج4، ص72.
2- زید بن حارثه بن شراحیل الکلبیّ، أبو أسامه: أنّه أسر فی بعض الغزوات فی جمله أساری فجاء قومه یستفکّون أسراهم من جملتهم أبو حارثه فطلب أبوه من النبیّ- صلی الله علیه و آله و سلم - افتکاکه بثمن، و کان قد وقع فی سهم رسول اللّه- صلی الله علیه و آله و سلم - فقال له النبیّ- صلی الله علیه و آله و سلم - اذهب إلیه فإن أرادک فهو لک بغیر شی ء. فلمّا أتاه أبی متابعته، و کره مفارقه رسول اللّه- صلی الله علیه و آله و سلم - فعظم ذلک علی أبیه فتبرأ منه، فقال عند ذلک: «یا معاشر قریش و العرب، إنّی قد تبرّءت من زید فلیس هو ابنی». فخبّر به رسول اللّه- صلی الله علیه و آله و سلم - فقال بعد ذلک: «یا معاشر قریش: زید ابنی و أنا أبوه»، فکان یدعی زید بن محمّد- صلی الله علیه و آله و سلم -. آخی رسول اللّه- صلی الله علیه و آله و سلم - بینه و بین حمزه بن عبد المطّلب، و لمّا سیّر رسول اللّه- صلی الله علیه و آله و سلم - الجیش إلی الشام جعل أمیرا علیهم زیدا بن حارثه، و قال: «فإن قتل فجعفر، فإن قتل فعبد اللّه بن رواحه».