بررسی گسترده ی فقهی: قمار، قیادت، قیافه، کهانت و ... صفحه 430

1. نقوش مکتوبه در مصاحف (خطوط قرآن) شرعاً قابلیت تملّک دارد و ملک مالک است. دلیل این مطلب را گرچه شیخ نفرموده، ولی می توان این طور بیان کرد که چون قابلیت وقف دارد پس معلوم می شود ملک است؛ زیرا «لاوقف الا فی ملک» و نیز اگر کسی اتلاف کرد ضامن است.

بعد از فرض مملوک بودن نقوش می گوییم: این نقوش یا از اعیان مملوکه است و ملکیت مستقل دارد و یا از اعیان مملوکه نیست و ملکیت تبعی داشته و هیچ گونه استقلالی ندارد، بلکه از صفاتی است که بالتبع منتقل می شود و فقط مؤثر در کاهش یا افزایش قیمت عین است.

اگر نقوش قرآن ملکیت تبعی داشته و بالتبع منتقل شود، اصلاً تحت بیع واقع نمی شود؛ نظیر رنگ گل و هیئت ترکیبی برگ های آن که مملوک تبعی است و مستقلاً مورد معامله قرار نمی گیرد بلکه به تبع گل و مواد آن منتقل می شود. در چنین فرضی که نقوش اصلاً مورد معامله قرار نمی گیرد و تحت بیع واقع نمی شود، احتیاجی به نهی از آن نیست؛ زیرا در مقابل آن نقوش ثمنی قرار نمی گیرد تا بتواند مورد نهی واقع شود. پس نهی از آن در این فرض معنا نخواهد داشت؛ زیرا نهی از چیزی شده که اصلاً واقع نمی شود.

2. اگر نقوش قرآنی از اعیان مملوکه بوده و ملکیت مستقل داشته باشد، می گوییم: در بیع جلد، ورق، حدید و ادیم این