علم غیب صفحه 146

بالجمله اگر این آیه متشابه را نفهمیدیم، علم آن را به عالم به متشابهات قرآن ارجاع می نماییم و به آیات محکمات و روایات متواتری که موافق با آن آیات است کافر نمی شویم و می گوییم: ما به همه قرآن ایمان داریم؛ چه حقایق آیات قرآن را بفهمیم یا نفهمیم. ما متمسک به قرآن و عترت می باشیم. و خدا لعنت کند آن را که باب علم پیغمبر خدا را مسدود کرد.

خیو بر روی آن بد سیرتان بادکه باب علم احمد را ببستند

3. اختصاص علم غیب بالذات به خداوند

خداوند می فرماید:

]وَلِلَّهِ غَیبُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ [(1) و ]لَهُ غَیبُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ (2) و ]إِنَّمَا الْغَیبُ لِلَّهِ[(3)؛

یعنی: غیب آسمان ها و زمین برای خداست.

این آیات می گوید غیب برای خداست و نمی گوید کسی برای آموختن یا دریافت علم غیب از پروردگار انتخاب نشده است. اگر چنین بود خداوند نمی فرمود: ]عَالِمُ الْغَیْبِ فَلَا یُظْهِرُ عَلَی غَیْبِهِ أَحَداً * إِلّاَ مَنِ ارْتَضَی مِنْ رَسُولٍ [(4) همچنین طبق آیه ]وَلَا یُحیطُونَ بِشَیءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ (5)[ می توان گفت که افرادی برای علم غیب انتخاب شده اند.

نیز ممکن است لام ]لِلّٰهِ[ و ]لَهُ[ لام تملیک باشد. یعنی غیب آسمان ها و زمین ملک خداست و کسی بدون تملیک پروردگار مالک آن نمی شود.

به عبارت دیگر این آیات مثل آیه ]وَلِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ(6)[، است که حق مالکیت اعتباری و قراردادی را از بندگان خدا نفی نمی کند.

4. نفی علم غیب بالذات از پیامبر اکرمˆ

1- هود (11)، آیه 123؛ النحل (16)، آیه 77.
2- الکهف (18)، آیه 26.
3- یونس (10)، آیه 20.
4- الجن (72)، آیات 26 27.
5- البقره (2)، آیه 255.
6- آل عمران (3)، آیات 109 و 129.