ملکوت اخلاق: گلگشتی در جلوه های رفتاری و گفتاری پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله صفحه 170

سخت کلافه کرده بود، به چاه آبی رسید. به درون چاه رفت و از آب آن نوشید. سپس بالا آمد. ناگهان سگی را دید که زبان خود را بیرون آورده است و از شدت عطش خاک می خورد. مرد گفت: این سگ نیز تشنه شده است. بار دیگر به درون چاه رفت و کلاه خود را پر آب کرد. آن را با دهان گرفت و بالا آمد و سگ را آب داد. خداوند به پاس این محبت، وی را مورد مغفرت قرار داد. اصحاب گفتند: ای پیامبر خدا! یعنی ما در برابر کمک به حیوانات نیز پاداش داریم؟ پیامبر فرمود: آری، کمک به هر جانداری پاداش دارد.(1)

دایره رحمت و عطوفت پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله به اندازه ای وسیع بود که حتی پرندگان را شکار نمی کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله از گوشت پرنده شکار شده میل می کرد، ولی خودش آن را شکار نمی کرد. از علی علیه السلام روایت شده است که فرمود:

روزی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وضو می گرفت. در زمان وضو، گربه ای که در خانه بود، جلو آمد و به آن حضرت پناه آورد. پیامبر متوجه شد که آن حیوان تشنه است. ظرف آب را جلویش گذارد و آن گربه آب آشامید و پیامبر با بقیه آن آب، وضوی خود را تمام کرد.(2)

ایشان می فرمود: «کسی که (به مردم و جانداران) رحم نکند، به او رحم نخواهند کرد».(3)

رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره کسانی که به حیوان ترحم و مهربانی نمی کنند، می فرماید:

1- عبدالکریم بی آزار شیرازی، اخلاق پیامبر، ص 8 .
2- سفینه البحار، ج 1، ص 417.
3- سنن النبی، ص 293.