ملکوت اخلاق: گلگشتی در جلوه های رفتاری و گفتاری پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله صفحه 235

می کرد، می گفت: لبیک.(1) بیشتر از هر کس دیگری به دوستانش لبخند می زد و از آنچه نقل می کردند، اظهار شگفتی می کرد. جابر می گوید: «رسول خدا صلی الله علیه و آله را دیدم. به او سلام کردم. پس از پاسخ سلام، با من دست داد و دستم را فشرد و فرمود: وقتی مردی دست دوستش را می فشارد، گویا بر او بوسه می زند».(2) می فرمود:

سه چیز است که دوستی آدمی را با برادر مسلمانش زلال و محکم می کند: هنگام دیدار، با چهره ای گشاده با دوستش روبه رو شود؛ زمان نشستن در مجلس، برایش جا باز کند و او را با محبوب ترین نامش بخواند. چون با دوستانش برخورد می کرد، دستانشان را می گرفت و می فشرد.(3) برای احترام و دل جویی از دوستانش، آنان را به کنیه شان صدا می زد.(4) حتی نگاه هایش را میان دوستانش تقسیم می کرد؛ گاهی به این و گاهی به آن، به گونه ای مساوی می نگریست.(5) اگر سه روز یکی از دوستانش را نمی دید، به جست وجو بر می آمد. اگر می گفتند نیست، برایش دعا می کرد. اگر دوستش در مسافرت نبود، به دیدنش می شتافت و اگر بیمار بود، عیادتش می کرد.(6)

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله می فرمود:

حکایت هم نشین خوب بسان عطرفروش است که اگر عطر خویش به تو

1- سنن النبی، ص 123.
2- بحارالانوار، ج 73، ص 23.
3- فیض القدیر، ج 5، ص 204.
4- سنن النبی، ص 123.
5- اصول کافی، ج 2، ص 671.
6- مکارم الاخلاق، ج 1، ص 55.