ملکوت اخلاق: گلگشتی در جلوه های رفتاری و گفتاری پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله صفحه 237

روزی مرد مسلمانی که همه روز را آبیاری کرده بود، پشت سر معاذ بن جبل به نماز ایستاد. معاذ به خواندن سوره بقره آغاز کرد. آن مرد طاقت ایستادن نداشت و نماز خود را فرادا به پایان رسانید. معاذ به او گفت: تو نفاق کردی و از صف ما جدا شدی. رسول خدا صلی الله علیه و آله از این ماجرا آگاه و چنان خشمگین شد که نظیر آن حالت را از او ندیده بودند. پس به معاذ فرمود: «شما مسلمانان را فراری می دهید و از دین اسلام بیزارشان می کنید. مگر نمی دانید که در صف جماعت، بیماران و ناتوانان و سالخوردگان و کارکنان نیز ایستاده اند. در کارهای دسته جمعی باید طاقت ضعیف ترین افراد را در نظر گرفت. چرا از سوره های کوتاه نخواندی؟»(1)

هنگام سرما، نماز جماعت (ظهر) را اول وقت می خواند و هنگام گرما، نماز (ظهر) را تا خنک شدن هوا به تأخیر می انداخت.(2) در شب های بارانی، نماز مغرب و عشا را با هم می خواند و می فرمود: «کسی که رحم نکند، به او رحم نخواهند کرد.»(3) در سفر و هنگام کار ضروری نیز نمازهای ظهر و عصر یا مغرب و عشا را باهم می خواند.(4)

(90) عیادت و پرستاری از بیمار

عیادت از بیمار در سیره پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله جایگاه ویژه ای داشت؛ چون عیادت از بیمار عامل تذکر و بیداری است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آلهفرمود:

عُوُدُوا الْمَریضَ وَ اَتْبِْعُوا الْجنازهَ یُذَکِّرْکُمُ الْآخِرَه.(5)

1- صحیح مسلم، ج 2، ص 42.
2- مکارم الاخلاق، ج 1، ص 45.
3- همان.
4- جامع الصغیر، ج 1، ص 381.
5- میزان الحکمه، ج 11، ص 553.