ملکوت اخلاق: گلگشتی در جلوه های رفتاری و گفتاری پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله صفحه 244

از هراس تنهایی می رهاند و در غربت هم صحبت است. راهنمای امور نهان است و سلاحی در برابر دشمنان و زیوری برای دوستان. دانش، حیات دل ها و روشنی چشم ها از کوری (جهل) است. با دانش است که آفریدگار اطاعت و پرستش می شود. با دانش است که خداوند شناخته می شود. دانش، پیشوای خِرَد است.(1)

(92) موعظه و پند دهی

پند دهی و موعظه از دیگر سیره های همیشگی پیامبر اسلام بود. آن حضرت در طول حیات خویش بارها به اصحاب و یارانش در مناسبت های مختلف و در زمینه ها و موضوع های گوناگون پندهایی می داد. در این جا به گوشه ای از پندهای پیامبر اسلام خطاب به اصحاب اشاره می کنیم.

پیامبر خدا خطاب به ابن مسعود می گوید:

ای ابن مسعود! کسی که مشتاق بهشت است، به سوی انجام کارهای نیک می شتابد و اگر کسی از دوزخ بترسد، شهوت ها را ترک می کند و کسی که منتظر مرگ باشد، از لذت ها روی می گرداند و اگر کسی در دنیا پارسایی ورزد، مصیبت ها در نظرش ناچیز جلوه می کنند.

ای ابن مسعود! این فرموده الهی را بخوان: ملاحظه کن که اگر سال ها برخوردارشان سازیم، سپس از آنچه بیمشان داده ایم به سراغ آنان آمد، آن برخورداری شان به کار آنان نیاید. (شعراء: 205)

ای ابن مسعود! باید هم نشینانت، نیکان و برادرانت، پرهیزگاران و پارسایان باشند؛ چون خداوند متعال در کتابش فرموده است: دوستان در چنین روزی، با همدیگر دشمنند، مگر پرهیزگاران. (زخرف: 67)