رازهای نهان در موسیقی (جوان و موسیقی) صفحه 39

آیت الله العظمی فاضل لنکرانی قدس سره : غنا : آوازی است که در آن صدا را در گلو می­گردانند که بر زیان عربی چهچهه می­گویند و طرب انگیز هم باشد و مناسب مجالس لهو و لعب هم باشد این حرام است و موسیقی به یک تعریف ترکیب اصوات است له نحوی که خوش آیند باشد ؛ لذا اگر مناسب مجالس لهو و لعب باشد حرام است .(1)

مستثنیات موسیقی و غنا

استثنائات از حرمت غناء در تاریخ

برای نشاط بخشیدن به هنگام انجام کارهای مشکل ، آن گونه که در تاریخ اسلام در مسئلۀ حفر خندق آمده یا اشعاری که « انجشه » به هنگام حرکت قافله به سوی مکه در حجه الوداع برای تحریک شتران می­خوانده است؛ اما آنچه امروز در میان «صوفیه» معمول است که انواع آلات طرب را در این زمینه به کار می­برند حرام است .

آنچه را قرطبی به صورت استثناء بیان کرده از قبیل : خواندن «حدی» (آواز مخصوص) برای شتران یا اشعار مخصوصی که مسلمانان با آهنگ به هنگام حفر خندق می­خواندند ، به احتمال قوی اصلاً غنا نبوده و نیست و شبیه اشعاری است که گروهی با آهنگ مخصوص در راهپیمایی­ها یا مجالس جشن و عزاداری مذهبی می­خوانند .

ذکر این نکته لازم است که گاه برای غنا دو معنی ذکر می­شود : « معنی عام» و « معنی خاص» .