بررسی فقهی غیبت و دروغ به انضمام بررسی دشنام به مؤمن، سخن چینی و غناء صفحه 1

مقدمه

زبان، ترجمان دل، نماینده عقل، کلید شخصیت و مهم ترین دریچه روح آدمی است. آنچه بر صفحه زبان و در لابه لای سخنان انسان ظاهر می شود، نمودی از آن چیزی است که بر صفحه روح او نقش می بندد. زبان در عین حال که یکی از بزرگ ترین نعمت های خداوند و ابزاری برای رشد و روابط با دیگران است، مفاسد وآفاتی فراوان نیز دارد که می تواند سرچشمه گناهان بی شماری باشد. شناخت این مفاسد و آفات به انسان کمک می کند تا با کنترل آنها خود را از ابتلای به آفات مواظبت نموده و از مفاسد آن اجتناب نماید.

کتاب حاضر، تحقیقی ارزشمند پیرامون برخی از گناهان زبان و گوش در فقه شیعه است. حضرت آیت الله العظمی روحانی (مد ظله العالی) در این کتاب، با استناد به منابع مهم حدیثی و فقه امام صادق علیه السلام، به بحث پیرامون غیبت، دروغ، سخن چینی، غناء و چند مبحث ضروری دیگر پرداخته اند، و احکام آن را مطابق با فقه جعفری به طور مستند تبیین نموده اند. معظم له دیدگاه های عالمان بزرگ شیعه، از آغاز تا عصر حاضر را نیز در تبیین و توضیح این مباحث استفاده کرده اند.