آیات غدیر صفحه 15

1- 53. مطالب السؤول، ص 16.

2- 54. فرائد السمطین، ج 1، ص 158، ح 120.

3- 55. موده القربی، مودّت پنجم.

4- 56. الفصول المهمه، ص 42.

5- 57. عمده القاری فی شرح صحیح البخاری، ج 18، ص 206.

6- 58. غرائب القرآن و رغائب الفرقان، ج 6، ص 194.

7- 59. شرح دیوان امیرالمؤمنین 7، ص 406.

8- 60. درّ المنثور، ج 3، ص 116.

9- 61. مفتاح النجاه، ص 34 - 36، باب 3، فصل 11.

10- 62. روح المعانی، ج 6، ص 192.

11- 63. فتح القدیر، ج 2، ص 60.

12- 64. ینابیع الموده، ج 1، ص 119، باب 39.

13- 65. المنار، ج 6، ص 463.

اوّلاً: خداوند متعال در این مورد اهتمام بسیاری کرده است، به حدّی که اگر این موضوع ابلاغ نشود گویا رسالت پیامبر ابلاغ نشده است. و این امری جز مسأله امامت و زعامت و جانشینی امیرالمؤمنین علیه السلام نیست که عهده دار وظایف و شؤونات نبیّ به جز وحی است.

ثانیاً: از آیه فوق استفاده می شود که ابلاغ این امر برای رسول خداصلی الله علیه وآله دشوار بوده است؛ زیرا خوف آن را داشته که مردم از فرمان او سرپیچی کرده و با ایجاد اختلاف و تشتّت، زحمات 23 ساله او را بر باد دهند، و این مطلب - با مراجعه به تاریخ - جز ابلاغ ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام چیز دیگری نبوده است.

دریک بررسی اجمالی در آیات قرآن خواهیم دید که رسول خداصلی الله علیه وآله میثاق بر نبوّت داشته(1) و از ناحیه خداوند مأمور به استقامت و صبر بوده است.(2) از این رو در تبلیغ دین خدا و رساندن پیام ها هیچ کوتاهی نکرده و در برابر درخواست غیر معقول و بهانه جویی ها هرگز سر تسلیم فرود نیاورده است.(3) پیامبر خداصلی الله علیه وآله در ابلاغ پیام ها حتی در مواردی که به نوعی تحمّل آن برای دیگران سنگین می بود، مانند داستان زینب همسر زید،(4) استحیای از مؤمنان،(5) ابلاغ همین آیه مورد بحث و ... چیزی را به دلیل ترس از خود و یا امر دیگر فروگذار نکرده است.