- مقدمه ناشر 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 2
- تحلیلی درباره آیه 3
- 1 - ظهور فعل در ماضی 3
- توضیح 3
- 2 - بیان اهمیت شرط 4
- 4 - مقصود از «الناس» 5
- 5 - معنای عصمت 5
- 3 - نوع خوف پیامبرصلی الله علیه وآله 5
- بررسی سند 6
- 1 - روایت ابی نعیم اصفهانی 6
- اشاره 6
- روایت ابی نعیم اصفهانی 6
- 2 - روایت ابن عساکر 7
- روایت ابن عساکر 7
- بررسی سند 8
- روایت واحدی 9
- بررسی سند 9
- 3 - روایت واحدی 9
- 4 - روایت حبری 10
- شأن نزول آیه از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام 10
- راویان حدیث از صحابه 11
- راویان حدیث از تابعین 12
- راویان حدیث از علمای عامه 13
- دیدگاه شیعه درباره آیه تبلیغ 14
- اشاره 17
- 1 - نزول آیه در مورد محافظت پیامبرصلی الله علیه وآله در مدینه 17
- پاسخ 17
- پاسخ 18
- 2 - نزول آیه در مورد حراست در مکه 18
- پاسخ 19
- 3 - نزول آیه در جنگ با بنی انمار!! 19
- پاسخ 20
- 4 - نزول آیه درباره رجم و قصاص 20
- 5 - نزول آیه درباره مکر یهود!! 20
- پاسخ 21
- اشاره 23
- 1 - روایت ابی نعیم اصفهانی 24
- توضیح 24
- روایت ابی نعیم اصفهانی 24
- بررسی احادیث 24
- بررسی سند 25
- روایت خطیب بغدادی 26
- 2 - روایت خطیب بغدادی 26
- بررسی سند 27
- روایت ابن عساکر 28
- 3 - روایت ابن عساکر 28
- طریق دیگر از ابن عساکر 29
- 4 - طریق دیگر از ابن عساکر 29
- بررسی سند 29
- راویان نزول آیه در روز غدیر خم 30
- بررسی سند 30
- 1 - اشاره به دوران عظمت اسلام 31
- توضیح 31
- آراء در شأن نزول آیه 31
- پاسخ 32
- 2 - نزول آیه در روز عرفه 32
- پاسخ 33
- 3 - نزول آیه در روز غدیر خم 34
- طمع کافران 37
- مقصود از اکمال دین 39
- اشاره 39
- پاسخ 40
- پاسخ 40
- ویژگی های روز غدیر در آیه 41
- کیفیت نزول آیه 42
- کیفیت نزول آیه 42
- پاسخ 45
- اشاره 46
- اعتراف به نزول آیه در مورد قصه غدیر 47
- 1 - ابو اسحاق ثعلبی 47
- توضیح 47
- ابو اسحاق ثعلبی 47
- ترجمه سفیان بن عیینه 49
- ترجمه ابی اسحاق ثعلبی 49
- 2 - ابو عبید هروی (م 223) 50
- 3 - شیخ الاسلام حمّوئی 51
- 4 - حاکم حسکانی 52
- راویان حدیث از عامه 54
- راویان حدیث از اهل بیت علیهم السلام و اصحاب 54
- دلالت حدیث 56
- توضیح 56
- پاسخ به شبهات 56
- پاسخ 57
- 2 - خداوند با وجود پیامبر کسی را عذاب نخواهد کرد!! 58
- پاسخ 58
- 3 - اگر چنین بود باید معجزه می شد!! 59
- پاسخ 60
- 4 - مسلمان عذاب دنیوی نمی شود!! 60
- پاسخ 60
1- 92. تهذیب الکمال، ج 13، ص 319 و 320.
2- 93. الکاشف، ج 1، ص 356.
3- 94. تقریب التهذیب، ج 1، ص 423.
4- 95. تهذیب التهذیب، ج 5، ص 255 - 261.
5- 96. تهذیب الکمال، ج 28، ص 551؛ تقریب التهذیب، ج 2، ص 252.
6- 97. تهذیب الکمال، ج 12، ص 578؛ تقریب التهذیب، ج 1، ص 355.
به یک سند از خطیب بغدادی نقل کرده که قبلاً ذکر شد.
در سندی دیگر از ابو بکر بن مزرفی، از حسین بن مهتدی، از عمر بن احمد، از احمد بن عبد اللَّه بن احمد، از علی بن سعید رقّی، از ضمره، از ابن شوذب، از مطر ورّاق، از شهر بن حوشب از ابی هریره، همان مضمون قبل را نقل کرده است.(1)
بررسی سند
- ابو بکر بن مزرفی (م 527)؛ ابن جوزی می گوید: «من از او حدیث شنیدم، مردی ثبت، عالم و حسن العقیده بود.»(2) و ذهبی نیز او را ثقه و متقن دانسته است.(3)
- ابو الحسین بن مهتدی، (م 465)؛ خطیب بغدادی او را ثقه، و سمعانی او را ثقه حجّت معرفی کرده اند.(4)
- عمر بن احمد؛ او که همان ابن شاهین است (م 385)، خطیب بغدادی و ابن ماکولا او را ثقه امین، و دارقطنی و ابو الولید باجی و ازهری او را ثقه، و ذهبی او را شیخ صدوق حافظ معرفی کرده است.(5)
- احمد بن عبداللَّه بن احمد؛ وی ابن النیری سابق است.
بقیه رجال سند نیز قبلاً مورد بررسی قرار گرفت.
4 - طریق دیگر از ابن عساکر
طریق دیگر از ابن عساکر
ابن عساکر هم چنین از ابو القاسم سمرقندی، از ابو الحسین بن نقور، از محمّد بن عبداللَّه بن حسین دقّاق، از احمد بن عبداللَّه بن احمد بن عباس بن سالم بن مهران، معروف به ابن النیری، از