- مقدمه ناشر 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 2
- تحلیلی درباره آیه 3
- توضیح 3
- 1 - ظهور فعل در ماضی 3
- 2 - بیان اهمیت شرط 4
- 4 - مقصود از «الناس» 5
- 5 - معنای عصمت 5
- 3 - نوع خوف پیامبرصلی الله علیه وآله 5
- بررسی سند 6
- 1 - روایت ابی نعیم اصفهانی 6
- اشاره 6
- روایت ابی نعیم اصفهانی 6
- 2 - روایت ابن عساکر 7
- روایت ابن عساکر 7
- بررسی سند 8
- 3 - روایت واحدی 9
- بررسی سند 9
- روایت واحدی 9
- شأن نزول آیه از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام 10
- 4 - روایت حبری 10
- راویان حدیث از صحابه 11
- راویان حدیث از تابعین 12
- راویان حدیث از علمای عامه 13
- دیدگاه شیعه درباره آیه تبلیغ 14
- اشاره 17
- 1 - نزول آیه در مورد محافظت پیامبرصلی الله علیه وآله در مدینه 17
- پاسخ 17
- پاسخ 18
- 2 - نزول آیه در مورد حراست در مکه 18
- پاسخ 19
- 3 - نزول آیه در جنگ با بنی انمار!! 19
- 4 - نزول آیه درباره رجم و قصاص 20
- پاسخ 20
- 5 - نزول آیه درباره مکر یهود!! 20
- پاسخ 21
- اشاره 23
- بررسی احادیث 24
- توضیح 24
- 1 - روایت ابی نعیم اصفهانی 24
- روایت ابی نعیم اصفهانی 24
- بررسی سند 25
- روایت خطیب بغدادی 26
- 2 - روایت خطیب بغدادی 26
- بررسی سند 27
- روایت ابن عساکر 28
- 3 - روایت ابن عساکر 28
- طریق دیگر از ابن عساکر 29
- 4 - طریق دیگر از ابن عساکر 29
- بررسی سند 29
- راویان نزول آیه در روز غدیر خم 30
- بررسی سند 30
- 1 - اشاره به دوران عظمت اسلام 31
- توضیح 31
- آراء در شأن نزول آیه 31
- پاسخ 32
- 2 - نزول آیه در روز عرفه 32
- پاسخ 33
- 3 - نزول آیه در روز غدیر خم 34
- طمع کافران 37
- مقصود از اکمال دین 39
- اشاره 39
- پاسخ 40
- پاسخ 40
- ویژگی های روز غدیر در آیه 41
- کیفیت نزول آیه 42
- کیفیت نزول آیه 42
- پاسخ 45
- اشاره 46
- اعتراف به نزول آیه در مورد قصه غدیر 47
- 1 - ابو اسحاق ثعلبی 47
- توضیح 47
- ابو اسحاق ثعلبی 47
- ترجمه سفیان بن عیینه 49
- ترجمه ابی اسحاق ثعلبی 49
- 2 - ابو عبید هروی (م 223) 50
- 3 - شیخ الاسلام حمّوئی 51
- 4 - حاکم حسکانی 52
- راویان حدیث از عامه 54
- راویان حدیث از اهل بیت علیهم السلام و اصحاب 54
- دلالت حدیث 56
- توضیح 56
- پاسخ به شبهات 56
- پاسخ 57
- 2 - خداوند با وجود پیامبر کسی را عذاب نخواهد کرد!! 58
- پاسخ 58
- 3 - اگر چنین بود باید معجزه می شد!! 59
- پاسخ 60
- 4 - مسلمان عذاب دنیوی نمی شود!! 60
- پاسخ 60
اشاره
یکی از آیاتی که می توان در باب امامت خاصه امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام به آن استشهاد کرد آیه معروف به «تبلیغ» است. خداوند متعال می فرماید: « یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرِینَ»؛(1) «ای رسول! آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده ابلاغ کن و اگر چنین نکنی رسالت پروردگارت را نرسانده ای و خدا تو را از مردم حفظ خواهد کرد. خداوند گروه کافران را هدایت نمی کند.»
مفسّران و متکلمان شیعه، این آیه را درباره ابلاغ ولایت و امامت و خلافت امام علی علیه السلام می دانند و در این قول متّفقند. اینک برای بررسی این مطلب آیه را مورد بحث و تحلیل قرار می دهیم.
تحلیلی درباره آیه
توضیح
قبل از ورود در بحث، مناسب است به نکاتی چند درباره آیه «تبلیغ» اشاره شود:
1 - ظهور فعل در ماضی
ظهور جمله « ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ» در ماضی و گذشته حقیقی است نه مضارع و آینده به دو دلیل:
الف) صیغه ماضی برای معنای گذشته وضع شده و درصورتی