- مقدمه ناشر 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 2
- تحلیلی درباره آیه 3
- توضیح 3
- 1 - ظهور فعل در ماضی 3
- 2 - بیان اهمیت شرط 4
- 4 - مقصود از «الناس» 5
- 5 - معنای عصمت 5
- 3 - نوع خوف پیامبرصلی الله علیه وآله 5
- بررسی سند 6
- 1 - روایت ابی نعیم اصفهانی 6
- اشاره 6
- روایت ابی نعیم اصفهانی 6
- روایت ابن عساکر 7
- 2 - روایت ابن عساکر 7
- بررسی سند 8
- روایت واحدی 9
- 3 - روایت واحدی 9
- بررسی سند 9
- 4 - روایت حبری 10
- شأن نزول آیه از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام 10
- راویان حدیث از صحابه 11
- راویان حدیث از تابعین 12
- راویان حدیث از علمای عامه 13
- دیدگاه شیعه درباره آیه تبلیغ 14
- اشاره 17
- 1 - نزول آیه در مورد محافظت پیامبرصلی الله علیه وآله در مدینه 17
- پاسخ 17
- پاسخ 18
- 2 - نزول آیه در مورد حراست در مکه 18
- پاسخ 19
- 3 - نزول آیه در جنگ با بنی انمار!! 19
- 4 - نزول آیه درباره رجم و قصاص 20
- پاسخ 20
- 5 - نزول آیه درباره مکر یهود!! 20
- پاسخ 21
- اشاره 23
- بررسی احادیث 24
- توضیح 24
- 1 - روایت ابی نعیم اصفهانی 24
- روایت ابی نعیم اصفهانی 24
- بررسی سند 25
- روایت خطیب بغدادی 26
- 2 - روایت خطیب بغدادی 26
- بررسی سند 27
- روایت ابن عساکر 28
- 3 - روایت ابن عساکر 28
- طریق دیگر از ابن عساکر 29
- 4 - طریق دیگر از ابن عساکر 29
- بررسی سند 29
- راویان نزول آیه در روز غدیر خم 30
- بررسی سند 30
- 1 - اشاره به دوران عظمت اسلام 31
- توضیح 31
- آراء در شأن نزول آیه 31
- پاسخ 32
- 2 - نزول آیه در روز عرفه 32
- پاسخ 33
- 3 - نزول آیه در روز غدیر خم 34
- طمع کافران 37
- مقصود از اکمال دین 39
- اشاره 39
- پاسخ 40
- پاسخ 40
- ویژگی های روز غدیر در آیه 41
- کیفیت نزول آیه 42
- کیفیت نزول آیه 42
- پاسخ 45
- اشاره 46
- اعتراف به نزول آیه در مورد قصه غدیر 47
- 1 - ابو اسحاق ثعلبی 47
- توضیح 47
- ابو اسحاق ثعلبی 47
- ترجمه سفیان بن عیینه 49
- ترجمه ابی اسحاق ثعلبی 49
- 2 - ابو عبید هروی (م 223) 50
- 3 - شیخ الاسلام حمّوئی 51
- 4 - حاکم حسکانی 52
- راویان حدیث از عامه 54
- راویان حدیث از اهل بیت علیهم السلام و اصحاب 54
- دلالت حدیث 56
- توضیح 56
- پاسخ به شبهات 56
- پاسخ 57
- پاسخ 58
- 2 - خداوند با وجود پیامبر کسی را عذاب نخواهد کرد!! 58
- 3 - اگر چنین بود باید معجزه می شد!! 59
- پاسخ 60
- 4 - مسلمان عذاب دنیوی نمی شود!! 60
- پاسخ 60
1- 135. سوره فصّلت، آیه 9.
کنند و این نهال نو پا را از ریشه بیرون آورند: « یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَیَأْبَی اللَّهُ إِلّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ»؛(1) «آنان اراده دائمی دارند که نور خدا را با دهان هایشان خاموش کنند. در حالی که خدا می خواهد نورش را تمام و کامل کند هر چند که کافران را خوش نیاید.»
2 - چون دیدند که موفّق به ریشه کن ساختن دین و خاموش کردن چراغ آن نشدند، تلاش کردند تا مسلمانان را از دین و آیینشان برگردانند: « لا یَزالُونَ یُقاتِلُونَکُمْ حَتّی یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا»؛(2) «مشرکان، پیوسته با شما می جنگند، تا اگر بتوانند شما را از آیینتان برگردانند.»
این تلاش فرهنگی و نظامی اختصاص به مشرکان ندارد، بلکه اهل کتاب نیز در چنین تلاش و کوششی بودند: « وَدَّ کَثِیرٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ لَوْ یَرُدُّونَکُمْ مِنْ بَعْدِ إِیمانِکُمْ کُفّاراً حَسَداً»؛(3) «بسیاری از اهل کتاب دوست دارند شما را بعد از ایمان آوردنتان به کفر برگردانند.»
3 - بعد از بی ثمر ماندن کوشش هایشان در دو مرحله قبل، تلاش کردند تا با پیشنهادِ گرویدن به آیین یهود و نصاری، در حقیقت دین بدلی بسازند و حسّ دین گرایی آنان را این گونه اقناع کنند. از این رو به مردم عوام می گفتند: « لَنْ یَدْخُلَ الْجَنَّهَ إِلّا مَنْ کانَ هُوداً أَوْ نَصاری ؛(4) «کسی داخل بهشت نمی شود جز آن که یهودی یا نصرانی باشد.» یا آنجا که می فرماید: « کُونُوا هُوداً أَوْ نَصاری تَهْتَدُوا»(5) «یهودی یا نصرانی باشید تا هدایت شوید.»