ارتباط غدیر با ماه مبارک رمضان صفحه 152

اللَّهُمَّ امْدُدْ لِي فِي عُمُرِي وَ أَوْسِعْ لِي فِي رِزْقِي وَ أَصِحَّ لِي جِسْمِي وَ بَلِّغْنِي أَمَلِي وَ إِنْ كُنْتُ مِنَ الْأَشْقِيَاءِ فَامْحُنِي مِنَ الْأَشْقِيَاءِ وَ اكْتُبْنِي مِنَ السُّعَدَاءِ فَإِنَّكَ قُلْتَ فِي كِتَابِكَ الْمُنْزَلِ عَلَي نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ

خدايا عمرم را طولاني گردان،و روزي‌ام را وسعت بخش،و بدنم را تندرست بدار،و به آرزويم برسان،و و اگر در زمره بدفرجامان،هستم،مرا از آن گروه محو كن،و در گروه سعادتمندان ثبت فرما،كه تو در كتاب فرو فرستاده به پيامبر مرسلت(درود تو بر او و خاندانش)فرمودي: خدا محو مي‌كند آنچه را بخواهد و ثبت مي‌نمايد آنچه را اراده كند و كتاب جامع نزد اوست.

ششم:

بخواند:

اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ فِيمَا تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِيمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِي هَذَا الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمْرِي وَ تُوَسِّعَ لِي فِي رِزْقِي

خدايا قرار ده در آنچه حكم مي‌كني،و مقدّر مي‌نمايي،از فرمان حتمي، در آنچه از كار حكيمانه جدا مي‌سازي در شب قدر،از حكمي كه بازگشت نپذيرد،و تغيير نيابد،اينكه مرا در اين سال از حاجيان خانه محترمت بنويسي،حاجياني كه حجّشان پذيرفته،و سعيشان قبول افتاده،و گناهانشان آمرزيده گشته،و بديهايشان محو شده است،و قرار ده در آنچه فرمان مي‌دهي و مقدّر مي‌نمايي كه عمرم را طولاني گرداني،و در روزي‌ام وسعت بخشي.

هفتم:

دعايي را كه در كتاب «اقبال» آمده است بخواند:

يَا بَاطِنا فِي ظُهُورِهِ وَ يَا ظَاهِرا فِي بُطُونِهِ وَ يَا بَاطِنا لَيْسَ يَخْفَي وَ يَا ظَاهِرا لَيْسَ يُرَي يَا مَوْصُوفا لا يَبْلُغُ بِكَيْنُونَتِهِ مَوْصُوفٌ وَ لا حَدٌّ مَحْدُودٌ وَ يَا غَائِبا [غَائِبُ] غَيْرَ مَفْقُودٍ وَ يَا شَاهِدا [شَاهِدُ] غَيْرَ مَشْهُودٍ يُطْلَبُ فَيُصَابُ وَ لا يَخْلُو [لَمْ يَخْلُ] مِنْهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَا بَيْنَهُمَا طُرْفَةَ [طَرْفَةَ] عَيْنٍ لا يُدْرَكُ بِكَيْفٍ [بِكَيْفَ] وَ لا يُؤَيَّنُ بِأَيْنٍ [بِأَيْنَ] وَ لا بِحَيْثٍ [بِحَيْثُ] أَنْتَ نُورُ النُّورِ وَ رَبُّ الْأَرْبَابِ أَحَطْتَ بِجَمِيعِ الْأُمُورِ سُبْحَانَ مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَكَذَا وَ لا هَكَذَا غَيْرُهُ

اي پنهان در حال آشكار بودنش،و اي آشكار در حال پنهان بودنش و اي پنهاني كه مخفي نمي‌شود،اي آشكاري كه ديده نمي‌شود،اي به وصف آمده‌اي كه هيچ ممكني به حقيقتش نمي‌رسد و هيچ حدّ بسته‌اي به او احاطه پيدا نمي‌كند،و اي غايب گم نشده،اي حاضري كه مشهود نيست،تا آنكه جستجو شود و او را بيابند،آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست،به اندازه چشم برهم‌زدن از او خالي نيست،به كيفيتي معيّن دانسته نمي‌شود و محدود به مكان و جهت نمي‌گردد،تويي روشنايي نور،پروردگار پرورندگان،به همه امور احاطه كرده‌اي، منزّه است آن‌كه چيزي همانندش نيست،و او شنوا و بيناست،منزّه است آن‌كه داراي اين صفات است و براي غير او چنين صفاتي نيست