الغدیر همراه جلد 7 صفحه 112

عمر گفت: پس چرا زبونی را در دینمان، بر خود می پسندیم؟! پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) : من رسول خدا هستم، نافرمانی او نمی کنم و او یاور من است. عمر گفت: آیا تو نبودی به ما می گفتی: ما به زودی به بیت می آییم و آن را طواف می کنیم؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) : آیا من گفتم همین امسال تو می آیی و بیت را طواف می کنی؟ عمر گفت: نه. پیامبر فرمود: تو حتماً به بیت می آیی و به طواف آن می پردازی. عمر نزد ابوبکر آمده و از او هم همان سؤالات را کرده و همان پاسخ ها را شنیده است.

این گزارش، تنها بر آن دلالت دارد که ابوبکر، نبوت رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) را باور داشته است و طبیعی است که هر مسلمانی باید چنین باشد این کجا و اثبات اعلمیت مطلق ابی بکر در میان اصحاب، کجا؟

اول: عمر در میان اصحاب جز از ابی بکر سؤال نکرده و اگر از دیگر اصحاب هم می پرسید همان را می شنید که ابوبکر گفته و پیش تر نیز رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود.

دوم، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) مسئله دشواری را مطرح نفرمود که دانستن آن توسط ابوبکر دلیل اعلمیّت مطلق او در میان اصحاب باشد، آنگونه که ابن حجر مانور داده است.(1) او باید بداند در تاریخ دیدهای تیزبینی وجود دارد که در کار او دقّت می کنند و خدا در پشت سر هر امری، حسابگر است.