الغدیر همراه جلد 7 صفحه 14

در این جا شما امّتی را مست و بیهوش می بینید، مست نیستند، موقعیّت دشوار است. من درباره این خلافت چه بگویم که ابوبکر و عمر آن را یک رخدادی ناگهانی و از نوع جاهلی آن دانستند که خدا از شرّ و آسیب آن را نگاه داشت.(1)

عمر به صراحت گفت: هر که همانند دفعه قبل اقدام کند او را می کشد.(2)

آن روز در سقیفه نیز گفته بود، هرکس با امیر و فرمان روایی بدون مشورت با مسلمانان بیعت کند برای او بیعتی نیست و برای بیعت کسی که با او بیعت کرده نیز اعتباری نیست. مباد که کشته شود.(3)

پیش تر نیز عمر، به ابن عباس گفته بود: علی (علیه السلام) در میان شما از من و ابوبکر شایسته تر بود.(4)

همچنین گفته: به خدا قسم ما این کار را از روی عداوت نکردیم سن او را کم دیدیم و پنداشتیم عرب و قریش بر او گرد نیایند که او از ایشان افرادی را کشته بود. ابن عباس در پاسخ او می گوید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) او را اعزام می کرد و او

1- تمهید، باقلانی/ 196؛ الغدیر، امینی 5/370.
2- الصواعق، ابن حجر/21.
3- مسند، احمد 1/56؛ النهایه ابن اثیر 3/175؛ تیسیرالوصول 2/45 و... .
4- شرح، ابن ابی الحدید 1/34 و 2/20؛ کنز العمّال 6/391.