الغدیر همراه جلد 7 صفحه 23

افزون بر این خلیفه اوّل اگر به مضامین آن حدیث ها، اندکی اطمینان داشت، شخصی مانند ابوعبیده جرّاح گورکن را به امر خلافت، سزاوارتر نمی دانست و او را بر خود مقدّم نمی داشت.

ثانیاً: در آن روز که گفت وگو درباره خلافت بالا گرفت و هرکس حجّتی می آورد آن حدیث می توانست کارساز باشد. بلی درباره ابوبکر و در مقام استدلال برای تصدّی مقام خلافت، چیزهایی به او نسبت داده اند (مثل این که: او اولین مسلمان و اولین نمازخوان و...) که البته در کتاب «الغدیر» به اثبات رسیده که علی (علیه السلام) اولین مسلمان و نخستین نمازخوان بوده و ابوبکر به نقل حدیث صحیح طبری، پنجاهمین مسلمان از مردان بوده است.

هرگاه صحابه نخستین چیزی از آن احادیث ساختگی را می دانستند در آن روز برای قانع کردن مردم به جای تهدید و توسل به زور از آن احادیث بهره می جستند.(1) در این حال، عمر و عثمان، تنها یارغار بودن و پیرمردی ابوبکر را به رخ نمی کشیدند.(2) چنان که سلمان فارسی می گوید: پیرترین اصحاب را برگزیدید، ولی از اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) گذشتید.(3)

1- سیره، ابن هشام 4/340.
2- شرح، ابن ابی الحدید 1/131.
3- کنز العمّال 3/140 [5/653].