الغدیر همراه جلد 7 صفحه 3

صفحه 3

(وَ قُلْ جَاء الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کَانَ زَهُوقاً)(1)

«بگو حق آمد و باطل رفت همانا باطل رفتنی است.»

علّامه نقلی دیگر از ابن عباس با اندکی تفاوت در جزئیات داستان آورده و سپس می نویسد: این ماجرای تاریخی و حدیثی را جمعی از حافظان و پیشوایان حدیث و تاریخ، گزارش کرده اند و مردان تألیف نیز در کتاب های خود آورده اند. آن گاه علامه چهل و یک تن از آنان را با ذکر کتابشان آورده است.

مبالغه در بیان فضیلت ها

چون برخی از غدیریه سرایان، مانند حافظ برسی، در آماج انتقاد عده ای از مؤلفین(2) قرار گرفته اند و آنان را در تیررس تهمت غلوگرایی و گزافه گویی قرار داده اند، باید خوانندگان را در جریان این امر قرار دهیم و حدود آن را بیان کنیم.

غلو، بنا بر گفته لغت شناسان، گذشتن از حد و اندازه است و آن امری به ویژه در دین، نکوهیده است.

(یَا أَهْلَ الْکِتَابِ لاَ تَغْلُوا فِی دِینِکُم)(3)

«ای اهل کتاب! در دین خود غلّو نکنید و گزاف نگویید»


1- اسراء/18.
2- مثل ابن تیمیه و ابن کثیر و قصیمی و موسی جارالله و امثال آن ها.
3- نساء/171؛مائده/77.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه