الغدیر همراه جلد 7 صفحه 88

چشم انداز دوّم

در این چشم انداز که برای ما مهمّ است، صورت مسئله آن است که چرا خلیفه، اوّل این که امثال خالد بن ولید و ضرار بن ازوَر آن میگسار و فاسق و فاجر را بر جان و خون و آبرو و نوامیس مسلمانان تسلط بخشیده و از سپاهیان اعزامی خود تعهد گرفته که مرتدین و از آیین برگشته ها را بسوزانند، درحالی که چنان چیزی در سنّت شریف، منع شده است.(1) دوم این که چرا خلیفه از آن همه کارهای وحشتناک و رفتارهای دهشت زا و جنایت های آشکار، چشم پوشیده و آن ها را نادیده گرفته، گویا هیچ اتفاقی نیفتاده است؟! گوش جهانیان پیرامون آن رخداد حتی آوای آهسته ای هم از خلیفه نشنید و در انکار آن ها، کلمه ای که خالد را خوش نیاید، از وی حکایت نشده و احدی توسط او برکنار نشد؟