پیروان غدیر در گذر تاریخ صفحه 4

1- 1. ابی حاتم رازی، حاضر العالم اسلامی، ج 1، ص 188.

2- 2. تاریخ ابن خلدون، ج 3، ص 364.

بایعنا رسول اللَّه صلی الله علیه وآله علی النصح للمسلمین والائتمام بعلی بن أبی طالب والموالاه له. ومثل أبی سعید الخدری الّذی یقول: أمر الناس بخمسٍ فعملوا بأربعٍ و ترکوا واحدهً، ولمّا سئل عن الاربع قال: الصلاه والزکاه وصوم شهر رمضان و الحج. و قیل: ما الواحده التی ترکوها؟ قال: ولایه علی بن أبی طالب. قیل له: و انّها لمفروضه معهنّ؟ قال: نعم هی مفروضه معهنّ. ومثل أبی ذر الغفاری وعمّار بن یاسر وحذیفه بن الیمان وذی الشهادتین خزیمه بن ثابت وأبی أیوب الانصاری وخالد بن سعید بن العاص وقیس بن سعد بن عباده»؛(1) «گروهی از بزرگانِ صحابه، معروف به موالیان علی علیه السلام در عصر رسول خداصلی الله علیه وآله بودند؛ از آن جمله سلمان فارسی است که می گفت: ما با رسول خداصلی الله علیه وآله بیعت کردیم بر خیرخواهی مسلمانان و اقتدا به علی بن ابی طالب علیه السلام و موالیان او. و ابو سعید خدری است که گفت: مردم به پنج کار امر شدند؛ چهار تا را انجام دادند و یکی را ترک نمودند. وقتی از آن چهار مورد سؤال شد گفت: نماز، زکات، روزه ماه رمضان و حج. از او سؤال شد آنچه را که ترک نمودند چه بود؟ او در جواب گفت: ولایت علی بن ابی طالب علیه السلام. از او سؤال شد آیا ولایت با چهار عمل دیگر واجب است؟ پاسخ داد: آری. و ابوذر غفاری، عمار بن یاسر، حذیفه بن یمان، ذی الشهادتین خزیمه بن ثابت، ابوایوب انصاری، خالد بن سعید بن عاص و قیس بن سعد بن عباده.»

او در ادامه کلماتش می نویسد: «وامّا ما ذهب الیه بعض الکُتّاب من أنّ اصل مذهب التشیع من بدعه عبداللَّه بن سبأ المعروف بابن السوداء،