- مقدمه ناشر 1
- اشاره 7
- 1 - بیعت با امیرالمؤمنین علیه السلام در روز غدیر خم 7
- 2 - سرودن شعر در دفاع از ولایت 9
- 3 - کار عملی در تثبیت ولایت 9
- توضیح 12
- پیروان غدیر در ایام خلافت ابوبکر 12
- 1 - کاندیدا کردن امام علی علیه السلام برای بیعت 12
- 2 - تحصّن شیعیان در خانه فاطمه زهراعلیها السلام 12
- 3 - موضع گیری ها در دفاع از ولایت 14
- ج) سلمان فارسی 14
- ب) مقداد بن اسود 14
- اشاره 14
- الف) فضل بن عباس 14
- ه) أُبی بن کعب 15
- د) ابوذر غفاری 15
- و) بریده بن خضیب اسلمی 16
- ز) خالد بن سعید 16
- 5 - مخالفت عملی 17
- 4 - سکوت معنادار 17
- اشاره 18
- الف) غضب حضرت زهراعلیها السلام بر ابوبکر 18
- 6 - مبارزه منفی 18
- ب) وصیت به دفن شبانه 19
- پیروان غدیر در ایام خلافت عمر بن خطّاب 20
- پیروان غدیر در ایام خلافت عثمان 21
- پیروان غدیر در ایام امامت امیرالمؤمنین علیه السلام 24
- توضیح 24
- الف) جنگ جمل 26
- ب) جنگ صفین 27
- جنایات معاویه بر پیروان غدیر 30
- پیروان غدیر در عصر «امام حسین علیه السلام» 35
- ملحق شدن گروهی از پیروان غدیر 37
- 1 - عبداللَّه بن یقطر حمیری برادر رضائی امام حسین علیه السلام 48
- شهیدان نامه رسان 48
- اشاره 48
- 2 - قیس بن مسهّر صیداوی 49
- توضیح 50
- 1 - عماره بن صلخب ازدی 50
- پیشگامان شهادت 50
- 2 - عبدالاعلی بن یزید کلبی 50
- پیروان غدیر در عصر «امام سجادعلیه السلام» 51
- پیروان غدیر در عصر «امام محمد باقرعلیه السلام» 56
- پیروان غدیر در عصر «امام جعفر صادق علیه السلام» 58
- پیروان غدیر در عصر «امام موسی کاظم علیه السلام» 61
- پیروان غدیر در عصر «امام رضاعلیه السلام» 63
- پیروان غدیر در عصر «امام جوادعلیه السلام» 67
- پیروان غدیر در عصر «امام هادی علیه السلام» 70
- پیروان غدیر در عصر «امام مهدی (عج)» 75
- پیروان غدیر در عصر آل بویه، فاطمیان و حمدانیان 78
- پیروان غدیر در عصر حمدانیان و مذاهب شیعه 81
- پیروان غدیر در عهد سلجوقیان 82
- پیروان غدیر در عصر حکومت مغول 84
- پیروان غدیر در عصر صفویان و عثمانیان 86
1- 119. مسند الامام الجواد، ص 265.
2- 120. تهذیب، ج 4، ص 140.
3- 121. تاریخ تشیع در ایران، ج 1، بحث قم، پایگاه تشیع در ایران.
روایات «محمد بن علی کاشانی» نام برده شده که از امام هادی علیه السلام سؤال کرده است.(1)
مردم قم رابطه مالی نیز با امام هادی علیه السلام داشتند، در این زمینه، از «محمد بن داوود قمی» و «محمد طلحی» یاد شده است که از قم و شهرهای اطراف آن، اموال و اخبار درباره وضعیت آن سامان را، به امام علیه السلام می رسانیدند.(2)
مردم شیعه دیگر شهرهای ایران نیز با امامان رابطه داشتند، این درحالی بود که بیشتر شهرهای ایران به دلیل نفوذ قهرآمیز «امویان» و «عباسیان» گرایش های «سنّی» داشتند. «دیلم» از اواخر قرن دوم هجری، شیعیان زیادی را در آغوش خود داشت. علاوه بر آن، عده ای از مهاجران «دیلمی»، در عراق نیز به مذهب تشیع گرویده بودند.
در روایتی که حاوی نامه ای از امام هادی علیه السلام، به وکیل خود در همدان است، این چنین آمده است: «سفارش شما را به دوستداران خود در همدان کرده ام.»(3)
با به حکومت رسیدن متوکّل (247 - 232 ه ق) شرایط دگرگون، و سخت گیری و کینه توزی آشکار با علویان تجدید شد، و ارتباط با اهل بیت علیهم السلام جرم سیاسی به شمار آمد. دستور متوکل در سال 236 هجری قمریبه ویران نمودن قبر امام حسین علیه السلام و منع زیارت آن حضرت مشهور است.(4)