در ساحل غدیر صفحه 172

تا شوم چونان که شایسته است مدحت خوان تو را

با زبانی این چنین و با بیانی این چنین

خود کجاشاید سرودن مدحتی شایان تو را

نک زدم از راستی در دامنت دست امید

فرخ آن کز راستی زد دست در دامان تو را

((29))

تهنیت غدیر و منقبت امیر(ع )

( آیتی بیرجندی ت : 1310 ه . ق - و: 1350 ه . ش )

بنواختی به لطفم و هم سوختی به ناز –

لطف توروحپرور و ناز تو جانگداز