در ساحل غدیر صفحه 186

شد باد صباگل را, چون

بنده به دریوزی

بلبل بر گل آمد, با نغمه نوروزی

برخیز و بزن بر هم , آیین غم آموزی

دل را برهان یکدم , از بی سرو سامانی

رفت از دل ما ماتم , سور از پی سورآمد

طی گشت زمان غم , هنگام سرورآمد

شادی ز پی شادی , نور از پی نورآمد

عیش و طرب از هر سو, ما را به حضورآمد

از هر شجری رنگی , اکنون به ظهور آمد