در ساحل غدیر صفحه 323

دوزخ ما را ز لطف باغ جنان کن

رحمتی ای آن که جز تو دادرسی نیست

هر چه که باشد تویی و جز تو کسی نیست

راحت جانهای زار خسته تویی تو

مرهم زخم دل شکسته توئی تو

هر چه قلندر بود تو برگ و نباتی

هر که سکندر شود تو آب حیاتی

در دل نومید من تو نور امیدی

شام سیاه مرا تو صبح سپیدی

ما به