در ساحل غدیر صفحه 73

دارد ز خوشدلی به رخ صبح خنده ها

هر صبحدم به صیقل مهر تو آسمان

آیینه ضمیر مرا می دهد جلا

کامی که هست از تو طلب می کند دلم

چون ذات توست واسطه رحمت خدا

دیگر امید آن که دهی سرفرازیم

گردد سرم ز سجده به خاک تو عرش سا

ختم سخن نما به دعایی ز روی صدق

اکنون که هست صبح اجابت جبین گشا

تا هست مست شور تو سرهای سرخوشان