غدیر از دیدگاه اهل سنت صفحه 7

از طریق منی وارد صحرای عرفات شد, تا مراسم حج راآغاز کنند تا طلوع آفتاب روز نهم در منی ماند و سپس راه عرفات را پیش گرفت , و در خیمه خویش درعرفات فرود آمد.

در عرفات , در اجتماع باشکوه مسلمانان , به شیوایی تمام خطبه خواند در این خطبه مسلمانان را به برادری و احترام متقابل سفارش کرد, بر همه آداب جاهلیت مهر بطلان زد و ختم پیامبری را اعلام نمود ((19)) تا غروب روز نهم در عرفات ماند وقتی آفتاب غروب کرد و هوا کمی تاریک شد, به سوی ((مزدلفه )) شتافت ((20)) شب را در همان جا سپری کرد صبح روز دهم به طرف منی حرکت کرد آداب منی را به جای آورد و بدین گونه مناسک حج را به مسلمانان آموخت .

این حج را حجه الوداع , حجه الاسلام , حجه البلاغ , حجه الکمال و حجه التمام خوانده اند ((21)) با پایان گرفتن مراسم حج پیامبر (ص ) به سوی مدینه حرکت کرد هنگامی که به سرزمین رابغ رسید, در محلی که غدیر خم نام داشت , جبرئیل امین بر او نازل شد و پیامی بدین شرح از پروردگار بر او تلاوت کرد:.

یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته و اللّه یعصمک من الناس ان اللّه لایهدی القوم الکافرین , ((22)) .

ای رسول ما! آنچه را از سوی پروردگارت بر تو نازل شده به مرم برسان و اگر این کار را انجام ندهی , رسالت خود را به انجام نرسانده ای و خدا تو را از مردم ایمن خواهد کرد همانا

خدای ,قوم کفرپیشه را هدایت نمی کند ((23)) .

این پیام الهی ماموریتی خطیر بر عهده پیامبر اکرم (ص ) می گذاشت , اعلان چیزی که باید همگان ازآن باخبر شوند, و اگر چنین نکند, گویاکاری صورت نداده است بنابراین بهترین موقعیت برای اعلام چنین پیامی همین جا بود, جایی که راه مصر و عراق و مدینه و حضرموت و تهامه از هم جدا می شود وهمه حاجیان ناگزیر از آن می گذرند غدیر خم مناسب ترین محلی بود که می توانست چنین پیام سترگی رابه گوش همگان برساند.

پس دستور توقف صادر شد فرمود تا رفتگان را باز خوانند و صبر کرد تا آنان که در راهند برسند ((24)) اجتماع عظیمی در صحرای تفتیده حجاز گرد آمد روزی سخت گرم و منطقه ای بشدت گرماخیز بود,چنان گرم که مردان نیمی از لباس خود را بر سر انداخته و نیمی دیگر را به پای خویش می پیچیدند ((25)) همه می خواستند بدانند چه چیز باعث شده که پیامبر (ص ) در چنین مکان به ظاهر نامناسبی دستورتوقف داده اند حرارت اشتیاق با گرمای هوا آمیخته حاجیان را بی تاب می کرد.

فرمود تا زیر چند درخت کهنسال را بروبند و جهاز شتران را بر هم انباشته کنند منبری بلند برافراشت نزدیک ظهر آن گاه که همه حاجیان در آن صحرا جمع شدند, بر فراز منبر برآمد و خطبه ای بدین شرح ایراد کرد:.

ستایش مخصوص خداوند است از او کمک می خواهیم و به او ایمان می آوریم و بر او توکل می کنیم و از شر نفس و بدی کردارمان به او پناه می بریم , خدایی که