غدیر از دیدگاه اهل سنت صفحه 71

ورد اللّه الذین کفروا بغیظهم لم ینالوا خیرا و کفی اللّه المؤمنین القتال , ((268)) .

خداوند مشرکان را خشمگین برگرداند, در حالی که به هیچ خیری دست نیافتند و خداوندمؤمنان را از جنگیدن بی نیاز کرد.

نزول این آیه در شان امیرالمؤمنین به قدری مشهور و مسلم بود که بنا به نقل سیوطی در درالمنثور ابن مسعود, صحابی بزرگ پیامبر و قاری قرآن این آیه را چنین می خواند و کفی اللّه المؤمنین القتال بعلی ((269)) , یعنی خداوند با علی , مؤمنان را از جنگیدن بی نیاز کرد.

پیوست این کلمه به آیه قرآن از سوی ابن مسعود, نشان می دهد که نزول آیه در شان امیرالمؤمنین (ع )در نزد او مسلم بوده است .

خیبر, یکی دیگر از صحنه های حضور تعیین کننده علی (ع

) بود, به این معنا که بدون حضور او اسلام در پشت درهای بسته خیبر متوقف می شد و لشکر اسلام ناکام به مدینه باز می گشت آنگاه معلوم نبودیهود با اسلام و مسلمانان چه می کرد دو روز متوالی لشکر اسلام از مقابل سپاه یهود شکست خورده به اردوگاه خود بازگشته بود.

پیامبر(ص ) در حضور همه سپاهیان فرمود: ((فردا پرچم جنگ را به دست کسی می دهم که خدا ورسول را دوست می دارد و خدا و رسولش او را دوست می دارند, مهاجمی که هرگز فرار را تجربه نکرده است )) آن شب را همه اصحاب با این آرزو به سر بردند که فردا پیامبر(ص ) احضارشان کند و پرچم را به دستشان دهد ولی با طلوع خورشید رسول گرامی (ص ) علی (ع ) را خواست گفتند: یا رسول اللّه ! علی درد چشم دارد فرمود: او را بیاورید علی را آوردند حضرت آب دهان به چشمانش مالید و پرچم را به دستش داد و راهی میدان کرد و آن فتح نمایان که در تاریخ مشهور است به دست او انجام شد و مشکل حضور یهود در جزیره العرب برای همیشه حل شد ((270)) .

آن روز سپر از دست حضرت افتاد, یکی از درهای قلعه را بر کند و تا پایان جنگ به مثابه سپر دردست داشت پس از جنگ سپاهیان آزمودند و دانستند که برای حمل آن در, چهل نفر ((271)) و برای برگرداندن آن 8 نفر لازم بود ((272)) .

در حنین هنگامی که همه لشکر گریختند, و رسول مکرم اسلام (ص ) را تنها گذاشتند, جز سه نفر کسی در

میدان باقی نماند: عباس بن عبدالمطلب عموی پیامبر, ابوسفیان بن حارث پسر عموی پیامبر وامیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع ) و او بود که شجاعانه در کنار پیامبر جنگید و از جان شریفش دفاع کرد, تا جنگ به نفع اسلام مغلوبه شد ((273)) .