- مقدمه ناشر 1
- پیشگفتار 2
- واقعه غدیر 3
- موضع جغرافیایی غدیر خم 9
- اهمیّت واقعه غدیر 9
- حرف الف 11
- اشاره 11
- راویان حدیث غدیر از صحابه 11
- حرف جیم 12
- حرف باء 12
- حرف ثاء 12
- حرف خاء 13
- حرف حاء 13
- حرف راء و زاء 13
- حرف عین 14
- حرف طاء 14
- حرف سین 14
- حرف میم 17
- حرف هاء تا آخر حروف. 17
- حرف فاء 17
- حرف قاف و کاف 17
- حرف نون 17
- توضیح 18
- راویان حدیث غدیر از تابعین 18
- راویان حدیث در قرن دوّم 20
- راویان حدیث در قرن سوّم 20
- راویان حدیث در قرن چهارم 20
- راویان حدیث در قرن پنجم 21
- راویان حدیث در قرن هفتم 22
- راویان حدیث در قرن ششم 22
- راویان حدیث در قرن هشتم 22
- راویان حدیث در قرن نهم 23
- راویان حدیث در قرن دوازدهم 24
- راویان حدیث در قرن دهم 24
- راویان حدیث در قرن یازدهم 24
- راویان حدیث در قرن چهاردهم 25
- راویان حدیث در قرن سیزدهم 25
- اشاره 26
- تواتر حدیث غدیر 26
- کسانی که اعتراف به تواتر حدیث غدیر نموده اند 26
- اشاره 28
- 1 - ابن حجر هیتمی 28
- تصریح به صحت حدیث غدیر 28
- 7 - ابن عبدالبرّ قرطبی 29
- 6 - ابو جعفر طحاوی 29
- 2 - حاکم نیشابوری 29
- 4 - ابن کثیر دمشقی 29
- 3 - حلبی 29
- 5 - ترمذی 29
- 9 - عاصمی 30
- 10 - آلوسی 30
- 12 - ابن مغازلی شافعی 30
- 11 - ابن حجر عسقلانی 30
- 8 - سبط بن جوزی 30
- 13 - فقیه ابو عبداللَّه بغدادی (م 330) 31
- 16 - حافظ ابو عبداللَّه گنجی شافعی 31
- 14 - ابو حامد غزّالی 31
- 15 - ابن ابی الحدید معتزلی 31
- 19 - حافظ نورالدین هیثمی (807) 32
- 20 - شهاب الدین قسطلانی (923) 32
- 17 - شیخ ابو المکارم علاء الدین سمنانی (736) 32
- 18 - شمس الدین ذهبی شافعی (748) 32
- 24 - ابو العرفان صبّان شافعی (1206) 33
- 23 - میرزا محمّد بَدَخشی 33
- 22 - شیخ احمد بن باکثیر مکی (1047) 33
- 21 - شیخ نور الدین هروی قاری حنفی (1014) 33
- 25 - ناصر الدین البانی 34
- البانی و سند حدیث غدیر 34
- حدیث تهنیت 36
- توضیح 36
- راویان حدیث تهنیت از علمای عامه 37
- مؤلّفان پیرامون حدیث غدیر 39
- 1 - محمد بن جریر طبری 39
- اشاره 39
- 2 - حافظ ابن عقده 40
- 4 - علی بن عمر دارقطنی 40
- 5 - شمس الدین ذهبی 40
- 3 - ابوبکر جعابی 40
- 8 - ابو القاسم عبیداللَّه حسکانی 41
- 7 - ابو سعید سجستانی 41
- 6 - جزری شافعی 41
- 9 - امام الحرمین جوینی 41
- توضیح 42
- 2 - تبادر هنگام اضافه به افراد انسان 42
- 3 - استعمال قرآنی 42
- دلالت حدیث غدیر 42
- 1 - تبادر از حاقّ لفظ 42
- 4 - فهم صحابه 43
- 5 - اشتراک معنوی 44
- 6 - قرینه صدر حدیث 46
- 7 - ذیل حدیث 47
- 9 - اکمال دین به ولایت حضرت علی علیه السلام 48
- 8 - گواهی گرفتن از مردم 48
- 10 - خبر وفات پیامبرصلی الله علیه وآله 49
- 11 - تبریک به پیامبرصلی الله علیه وآله 50
- 12 - ترس پیامبرصلی الله علیه وآله 50
- 13 - انکار حارث بن نعمان 51
- 15 - تاج گذاری 52
- 14 - تعبیر به نصب 52
- 16 - تعبیر به اولویّت 53
- 1 - محمد بن محمد غزّالی 55
- اعتراف کنندگان به دلالت حدیث غدیر بر ولایت 55
- اشاره 55
- 2 - ابوالمجد مجدود بن آدم، معروف به حکیم نسائی 55
- 3 - فرید الدین عطار نیشابوری 55
- 4 - محمد بن طلحه شافعی 56
- 6 - محمد بن یوسف گنجی شافعی 57
- 7 - سعیدالدین فرغانی 57
- 5 - سبط بن جوزی 57
- 9 - سعدالدین تفتازانی 58
- 8 - تقی الدین مقریزی 58
- 1 - احتجاج امام علی علیه السلام 63
- احتجاجات به حدیث غدیر 63
- الف - روز شورا 63
- ب - ایام خلافت عثمان 65
- ج - در اجتماع کوفه 67
- د - احتجاج در جنگ جمل 72
- و - احتجاج در روز صفین 73
- ه - حدیث سواران در کوفه 73
- 2 - احتجاج حضرت زهراعلیها السلام به حدیث غدیر 74
- 3 - احتجاج دیگران به حدیث غدیر 74
- بررسی شبهات 77
- 1 - حدیث از طریق ثقات نقل نشده است!! 77
- بررسی شبهات 77
- پاسخ 77
- 2 - مردم در صحت آن نزاع دارند!! 79
- پاسخ 80
- پاسخ 80
- 3 - «مولی» به معنای اولویّت نیست!! 80
- ریشه واژه «مولی» 82
- 5 - امامت حضرت امیرعلیه السلام بعد از عثمان!! 84
- پاسخ 84
- 4 - اولی و سزاوارتر در محبّت!! 84
- پاسخ 85
- 6 - امامت باطنی نه ظاهری!! 85
- پاسخ 86
- پاسخ 86
- 7 - احتمال اولویّت در تعظیم!! 86
- پاسخ 87
- 8 - نقض به آیه 68 سوره آل عمران!! 87
- 9 - ذیل حدیث!! 88
- پاسخ 88
- پاسخ 90
- 11 - استدلال به روایتی از حسن مثنّی 90
- 10 - مولی به معنای محبوب!! 90
- 12 - قرینه ای بر حمل بر محبّت!! 91
- پاسخ 91
- پاسخ 92
- پاسخ 94
- 13 - اشکال اجتماع دو متصرّف!! 94
1- 289. البدایه والنهایه، ج 7، ص 347.
2- 290. کنز العمّال، ج 13، ص 158.
3- 291. الریاض النضره، ج 1، ص 205.
10 - مولی به معنای محبوب!!
برخی مثل ابن حجر مکی و شاه ولی اللَّه دهلوی می گویند: مراد به (مولی) در حدیث غدیر «محبوب» است. یعنی هر کس که من محبوب اویم این علی نیز محبوب اوست.
پاسخ
اولاً: این ادعایی بدون دلیل است؛ زیرا با مراجعه به کتب لغت به این نتیجه می رسیم که هیچ یک از لغویین این معنا را برای کلمه (مولی) ذکر نکرده اند.
ثانیاً: این معنا با معنای متبادر از حدیث بدون قرینه سازگاری ندارد.
ثالثاً: این معنا با قرائن موجود در روایت خصوصاً قرینه صدر حدیث «الست اولی بکم من انفسکم» سازگاری ندارد.
رابعاً: اگر مقصود پیامبر از این حدیث این احتمال است، پس چرا افرادی همچون معاویه و عائشه و طلحه و زبیر و عمرو بن عاص و امثال آن ها با حضرت علی علیه السلام به جنگ برخواسته و با او مخالفت کردند؟ آیا معاویه نبود که لعن حضرت را در مأذنه ها علنی کرد؟ و ...
خامساً: این معنا خلاف آن چیزی است که صحابه از حدیث غدیر فهمیده اند، و لذا حسّان بن ثابت در شعر خود از قول پیامبرصلی الله علیه وآله می گوید: «و رضیت من بعدی اماماً و هادیاً»، و راضی شدم از بعد خود که علی علیه السلام امام و هادی باشد.
11 - استدلال به روایتی از حسن مثنّی
دهلوی می گوید: ابو نعیم اصفهانی از حسن مثنّی نقل کرده که از