ندای ولایت در دومین کنگره بین المللی غدیر صفحه 25

أیّها الناس إنّ الله مولای وأنا مولی المؤمنین، وأنا أولی بهم من أنفسهم، فمن کنت مولاه فهذا مولاه، یعنی علیّاً، اللهمّ وال من والاه، وعاد من عاداه؛

ای مردم! خداوند مولا و صاحب اختیار من و من نیز مولای مؤمنانم و نسبت به آنان از خودشان سزاوارترم.

پس هر کس که من مولای اویم این علی مولای اوست.

خدایا! دوست بدار هر کس که علی را دوست بدارد و دشمن بدار هر کس که او را دشمن بدارد.

یا أیّها الناس، إنّی فَرْطُکم وإنّکم واردون علیّ الحوض، حوضٌ أعرض مابین بُصری وصَنعاء، فیه عدد النجوم قِدحان(48) من فضة.

وإنی سائلکم حین تردون علیّ عن الثقلین، فانظروا کیف تخلّفونِی فیهما، الثقل الأَکبر: کتاب اللَّه عزّوجلّ سبب طرفه بید اللَّه وطرفه بأیدکم فاستمسکوا به لا تضلوا ولا تبدّلوا، وعترتی، أهل بیتی؛ فإِنّه نبّأنی اللطیف الخبیر أنّهما لن ینقضیاً حتی یردا علیّ الحوض.(49)

ای مردم! فردای قیامت پیشاپیش شما حرکت خواهم کرد و همه شما بر حوض کوثر که پهنای آن همانند فاصله میان شهر بُصرای دمشق تا صنعای یمن است، وارد خواهید شد و در آن حوض به تعداد ستارگان آسمان، لیوان های نقره‌ای است.

و در آن هنگام که به نزد من می‌آیید، از شما در باره دو یادگار گران‌بهای خود می‌پرسم که چگونه با آنها معامله کرده‌اید؟

یکی از آن دو یادگار ارزشمند، قرآن، کتاب الهی است که رابطه میان خداوند بزرگ و شماست، به رهنمودهای آن عمل کنید تا گمراه نشوید و هویت اسلامی خود را از دست ندهید.

و دیگری، عترت و اهل بیت من است که خداوند مهربان و دانا مرا آگاه ساخت که کتاب خدا و اهل بیت من، تا روز واپسین از همدیگر جدا نمی‌شوند و در کنار حوض به من خواهند پیوست.