اصول و شاخصه های تمدن نبوی صفحه 52

هم بستگی و وحدت اجتماعی، از آرمان هایی است که بشر در طول تاریخ

در پی تحقق آن بوده؛ وحدتی که همواره بحران ها و تنش های اجتماعی و

سیاسی موجب تزلزل و از بین رفتن آن شده است. پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله با

آموزه های الهی خویش برای ایجاد و تقویت این وحدت و هم بستگی میان انسان ها و از بین بردن نفاق و دودستگی، نقش اساسی ایفا کرد و این گونه بر

تعالی تمدن اسلامی خویش شتاب و غنا بخشید.

به طور کلی، همه تمدن های جهانی در سایه هم رأیی، هم دلی و هم فکری

سیاسی و عقیدتی پدید آمده است. بی شک، آموزه های نبوی در ایجاد و

تحکیم پیوند و هم بستگی میان مسلمانان نقش اثرگذاری داشته است که به

بررسی این اثرگذاری می پردازیم.

بر اساس آیات قرآن کریم و سخنان پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله، ایمان به خدای یگانه

و پرهیزکاری تنها ملاک برتری انسان ها بر یکدیگر است، چنان که

رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرماید:

همه مردم از زمان گذشته تاکنون مانند دندانه های شانه برابرند و عرب بر

عجم و سرخ بر سیاه برتری ندارد. ملاک برتری، ایمان به خدا و

پرهیزکاری است (که همان شرط تقرب به خداست). (1)

رسول اکرم صلی الله علیه و آله از فرصت های گوناگون برای ایجاد و تحکیم وحدت و

هم بستگی میان مسلمانان استفاده می کرد. بر این اساس، با رشد و گسترش

اسلام، میان اعراب و دیگر مسلمانان وحدتی پدید آمد که به منظور تحقق

هدفی متعالی که همان حفظ و گسترش اسلام بود، رشته انسجام آنان را محکم

ساخت. در آموزه های زندگی بخش اسلام، بر وحدت و برادری بر اساس