اصول و شاخصه های تمدن نبوی صفحه 70

11. صلح گرایی و پای بندی به پیمان های سیاسی _ اجتماعی

بی توجهی به پیمان ها، صلح نامه ها و قراردادهای اجتماعی و سیاسی، از

اصولی است که اسلام آن را مایه ایجاد نفاق و جنگ می داند. با نگاهی به سیره

پیامبر خدا در برخورد و رفتار با مشرکان و یهودیان، به اهمیت و پافشاری آن

حضرت بر وفای به عهد، صلح و زندگی مسالمت آمیز بر مبنای گفت وگو و تفاهم پی می بریم. صلح حدیبیه، از برجسته ترین وقایع تاریخ اسلام و بیان گر

حاکمیت روح صلح گرایی بر آموزه های الهی است. در این پیمان، پیامبر

اکرم صلی الله علیه و آله برای حفظ صلح و آرامش و برقراری امنیت در جامعه، شروط

مشرکان را برخلاف میل باطنی اش پذیرفت. آن حضرت پذیرفت لقب

«رسول الله» از نام ایشان حذف و این پیمان مانند پیمان های دوران جاهلیت،

با لفظ «بسمک اللّهم» شروع شود. اگرچه عمل به مفاد این پیمان برای پیامبر بسیار

مشکل بود، آن حضرت به منظور تحقق هدف های والایش آن را پذیرفت تا در

نتیجه این صلح، پی آمدهای ارزشمندی نصیب اسلام و مسلمانان شود. (1)

رسول خدا صلی الله علیه و آله به پیمان ها بسیار وفادار بود و دیگران را نیز به وفاداری امر

می کرد و می فرمود:

نزدیک ترین شما به من در قیامت، راست گوترین و امانت دارترین،

وفادارترین به عهد، خوش اخلاق ترین و نزدیک ترین شما به مردم

است. (2)

آن حضرت در کلام دیگری فرمود: «هر کس به خدا و روز قیامت ایمان