اصول و شاخصه های تمدن نبوی صفحه 76

فصل پنجم: اصول و شاخصه های اقتصادی تمدن نبوی

اشاره

دین مبین اسلام، دنیا را مزرعه آخرت و بستر تأمین کننده نیازهای ابدی انسان

می داند. این جهان بینی عمیق، دیدگاه انسان مؤمن را درباره دنیا، جامعه،

زندگی، ثروت، مالکیت و دیگر نیازهایش دگرگون می سازد که این تحول فکری،

زمینه خوش بختی وی در این دنیا و رستگاری او در سرای دیگر را فراهم می کند.

چنین دیدگاهی زمینه ساز پیدایش تمدنی شگرف بوده است که از جنبه اقتصادی نیز

شاخصه های ویژه ای دارد. برخی از این شاخصه های اقتصادی عبارتند از:

1. ثروت؛ دست مایه ای برای طاعت و بندگی

خداوند متعال، ثروت را مایه خیر و برکت دانسته است و مفسران، واژه «خیر»

را در برخی آیات قرآن، ثروت و دارایی معنا کرده اند. برای مثال، در آیه ای از

قرآن آمده است:

کُتِبَ عَلَیْکُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَکَ خَیْرًا الْوَصِیَّهُ. (بقره: 18)

مقرر شده است هر یک از شما که هنگام مرگ ثروتی از خود به جا

گذاشته اید، درباره آن وصیت کنید.

و در آیه ای دیگری می خوانیم: «وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدیدٌ؛ به حقیقت، آدمی در

عشق به ثروت حریص است». (عادیات: 8)