- مناشده و احتجاج بحدیث شریف غدیر خم 1
- مناشده امیرالمومنین در روز شوری 2
- مناشده امیرالمومنین در ایام عثمان بن عفان 9
- مناشده امیرالمومنین در روز رحبه 14
- اشاره 14
- گواهان مشهور که در روز رحبه شهادت دادند 42
- مناشده امیرالمومنین بر طلحه در روز جمل 45
- اشاره 45
- داستان رکبان در کوفه 47
- کسانی که بسبب کتمان حدیث غدیر دچار نفرین شدند 53
- یک بررسی در پیرامون حدیث اصابت نفرین 53
- مناشده امیرالمومنین 59
- احتجاج حضرت صدیقه 61
- احتجاج امام حسن 63
- احتجاج امام حسین 64
- احتجاج عبد الله بن جعفر بر معاویه 65
- احتجاج برد بر عمرو بن عاص 68
- احتجاج عمرو بن عاص بر معاویه 69
- احتجاج عمار بن یاسر بر عمرو بن عاص در روز صفین 70
- احتجاج اصبغ بن نباته در مجلس معاویه 71
- مناشده جوانی بر ابی هریره بحدیث غدیر در مسجد کوفه 72
- مناشده مردی بر زید بن ارقم 74
- مناشده مردی عراقی بر جابر انصاری 74
- احتجاج قیس بن سعد بر معاویه 78
- احتجاج دارمیه حجونی بر معاویه 80
- احتجاج عمرو اودی بر نکوهش کننده علی 81
- احتجاج عمر بن عبد العزیز خلیفه اموی 82
- احتجاج مامون خلیفه عباسی بر فقهاء 83
- کلام مسعودی 87
- آیه تبلیغ 89
- غدیر در کتاب عزیز قرآن 89
- اکمال دین بولایت 116
- روایات مربوط به وقت نزول این آیه 117
- اشاره 128
- عذاب واقع 128
- یک نظریه در پیرامون حدیث مذکور 139
- سوره ها مدنی و مکی 158
- عید غدیر در اسلام 174
- داستان تهنیت 179
- بازگشت به آغاز مطلب 197
- هر قدر زندگانی کنی روزگار شگفتیها بتو نشان میدهد 205
- تاجگذاری روز غدیر 209
- سخنی چند از حفاظ حدیث و صحابان نظر پیرامون سند حدیث 215
- دادرسی پیرامون سند حدیث 245
- رای همگانی درباره ابن حزم اندلسی 261
- مفاد حدیث غدیر خم 289
- مفعل بمعنای افعل 298
- سخن رازی در مفاد حدیث 306
- شبهه مزبور نزد علماء 312
- سخن دیگر رازی 317
- جواب رازی 322
- مفعل بمعنای فعیل 325
- نظری در معانی مولی 326
- اشاره 326
- بررسی هر یک از معانی و تطبیق به مورد بحث 327
- معانی که اراده آنها از حدیث امکان دارد 334
- قراین معینه متصله و منفصله 340
- احادیثی که معانی مولی و ولایت را تفسیر نموده 366
- سخنانی در پیرامون مفاد حدیث غدیر 374
- توضیح واضح درباره مفاد حدیث 389
- قربات (عبادات و اعمال وارده) در روز غدیر 391
- حدیث روزه روز غدیر 391
- رجال سند حدیث 393
- اشاره 393
- انتقاد از ابن کثیر درباره مطالب او در غدیر 397
- سخن امام زین العابدین 405
جوهری متوفای 393 در جلد 2 " صحاح اللغه " ص 564 در ماده (ولی) گوید: در قول لبید (در بیتی که قبلا ذکر شد) مراد از مولی اولی (سزاوارترین) موضعی است که محل ترس است، و ابو زکریا خطیب تبریزی در جلد 1 دیوان حماسه ص 22 در قول جعفر بن علبه حارثی:
الهفی بقری سحبل حین احلبت
علینا الولایا و العدو المباسل
یکی از معانی هشت گانه مولی را ولی و اولی بالشیء بشمار آورده، و از عمر بن عبد الرحمن فارسی قزوینی در " کشف الکشاف " در مورد بیت (لبید) مذکور است: مولی المخافه. یعنی اولی (و سزاوارتر) و لایق تر باین که در آن خوف باشد و سبط ابن جوزی در " تذکره " ص 19 این معنی را از معانی ده گانه مولی که بعلماء عربیت مستند است شمرده است، و مانند اوست ابن طلحه شافعی در " مطالب السول " ص 16 وی (اولی) را در آغاز معانی که نامبرده در کتابش آورده قرار داده است و شبلنجی در " نور الابصار " ص 78 از او پیروی کرده و این معنی را اسناد به علماء داده و عبد الرحیم ابن عبد الکریم و رشید النبی، شرح دهندگان معلقات سبع در بیت لبید گویند: که شاعر مزبور از: مولی المخافه: اولی بمخافه را اراده نموده.
با تمام این کیفیات که ذکر شد معلوم میشود که: اسناد صاحب " تحفه اثنی عشریه " انکار استعمال مولی بمعنای، اولی بالشیء را بقاطبه اهل عربیت تا چه اندازه عاری از حقیقت است آیا این مرد گمان کرده، اینها را که ما نام بردیم پیشوایان ادبیات فارسی هستند؟ یا اینکه آنان بقدر شاه صاحب هندی از موارد لغت عربی آگاه نداشته اند؟ نهاد پاک و ضمیر آزاد تو (خواننده ارجمند) خود در این امر داوری نماید.