ترجمه الغدیر - جلد 3 صفحه 288

و اما هنگام ملاقات با او کجایند معاویه پسر حرب و ولید؟.

معاویه، ولید را نکوهش کرد در روبرو شدن با شیری‌که هر زمان صدای سهمگین او بلند شود، شیران از او به هراس افتند.

نیزه خود را آماده کرده بود، و بعد از اصابت نیزه او دیگر چه می خواستم اینک تو ای پسر ابی معیط اگر چنین قصدی داری

در حالیکه تو از یکه تازان بی نظیری ولی سوگند یاد می کنم، تو هم اگر صدای علی را می شنیدی دل خود را از دست می دادی و رگ حیات تو متورم می شد.

و اگر با او روبرو می شدی، در مرگ گریبانها چاک می شد و به صورتها، لطمه ها وارد می گشت.

و در روایت سبط ابن جوزی چنین آمده:

سپس ولید رو به طرف عمرو بن عاص کرد و گفت: اگر کلام مرا تصدیق نمی کنید، از این شخص (عمرو) سوال کنید و مقصودش این بود که عمرو را رسوا سازد و نکوهش کند.

هشام بن محمد گوید: معنی این سخن اینست.

روزی از روزهای جنگ صفین، علی (ع) خارج شد و عمرو را در کنار سپاهیان دید، او را شناخت. و با نیزه بر او زد و او افتاد و عورتش آشکار شدو در همان ال به جانب علی آمد و آن حضرت از او اعراض فرمود و سپس او را شناخت و گفت: ای پسر نابغه تو در تمام عمرت آزاده شده دبرت هستی: - این عمل از عمرو مکررسر زده بود.

روایت ابن عباس

نصر بن مزاحم، به اسناد خود از ابن عباس روایت کرده که:

عمرو بن عاص، روزی از روزهای جنگ صفین، متعرض علی شد به گمان اینکه می تواند علی را غافلگیر نموده و به آن حضرت ضربه ای وارد سازد.