ترجمه الغدیر - جلد 6 صفحه 211

او را شمشیر برائی در کف است، که برای نقض و یا تاکید اوامرش‌بکار می برند.

و از آنچه در ضمیرش می گذرد، تفسیر می کند و حکمتش را هنگام نگارش به جریان می اندازد.

یعنی قلم او، که در کف او، مانند فلک، با سعد و نحسش در گردش است. و در " المعجم " نیز از او روایت کرده:

سوگند به انس و نشاطی که به نامه رسیده از او درد و عید اضحی و عید فطر، دارم.

هیچ گاه شب تاریک، برای من وحشتی پیش نیاورد مگر که تو ای نامه مثل ماه کامل برایم ظاهر شدی.

با گفتاری که انس خاطرم را شوق آید و با لبخندی که پریشانی دلم را جبران کند.

و " نویری " در نهایه الادب 97:3 از اونقل کرده:

در رسیدن به آرزو، سرعت سقوط در بین است، و میزان حد وسط را، هنگام اسراف باید شناخت.

مانند چراغی که روغنش خوراک آن است، وقتی در روغن غرقش کردی، خاموش گردد.

و سخن اوست:

لقد قال ابوبکر

صوابا بعد ما انصت

فرحنا لم نصد شیئا

و ما کان لنا افلت

" ابوبکر، بعد ازسکوتی که کرد سخن درستی گفت:

خوشحال‌شدیم، صیدی نکردیم و شکارمان هم، فرار کرد

و " ابن خلکان " از دیوانش این اشعار را نقل کرده:

بانوا و ابقوا فی حشای لبینهم

وجدا اذا ظعن الخلیط اقاما