ترجمه الغدیر - جلد 6 صفحه 280

از " طبقات الشعراء " عمید الدوله، متولد شد و در بغداد روز چهارشنبه بیستم جمادی الاوی سال 352 ه (به نقل عمید الدوله) متوفی گردید و در مقابر قریش دفن شد. یا بنا بر آنچه خطیب از تنوخی نقل کرده بعد از سال 360 ه بدرود زندگی گفت و سمعانی از خطیب همین تاریخ را برای او نقل کرده‌است.

و از آنجا که در تذکره ها توجهی به شعر مذهبی و مترقی او نشده، پاره ای از آنها را متذکر می شویم، از جمله در مدح مولی امیر المومنین (ع) گوید:

یا ساداتی یا آل یاسین فقط

علیکم الوحی من الله هبط

لو لاکم لم یقبل الفرض و لا

رحنالبحر العفو من اکرم شط

انتم ولاه العهد فی الذر و من

هواهم الله علیناقد شرط

ما احد قایسکم بغیرکم

و ما زج‌السلسل بالشرب اللمط

الا کمن ضاهی الجبال بالحصا

او قایس الا بحر جهلا بالنقط

صنو النبی المصطفی والکاشف

الغماء عنه و الحسام المخترط

اول من صام و صلی سابقا

الی المعالی و علی السبق غبط

" داماد پیامبر مصطفی و زداینده اندوههایش و شمشیر کشیده او... اول کسی که روزه گرفت‌و نماز گزارد، که در مکارم اخلاق برهمه پیشی گرفت و مورد رشگ واقع شده.

مکلم الشمس و من ردت له

ببابل و الغرب منها قد قبط

" کسی که با خورشید سخن گفت و برای او پس از غروب، گرد آوردن انوارش بازگشت راه پیمای سریع زمین و کسی که برای او سپاه در وادی قحط، آب چشمه از زمین برآورد.

دریائی که دریاها در برابرش، جوئی بیش نیستند و از جریان آن با کمال