ترجمه الغدیر - جلد 8 صفحه 127

غدیریه ابن جبر مصری

اشاره

یا دار غادرنی جدید بلاک

رث الجدید. فهل رثیت لذاک؟

ام انت عما اشتکیه من الهوی

عجماء مذ عجم البلی مغناک؟

ضفناک نستقری الرسوم فلم نجد

الاتباریح الهموم قراک

و رسیس شوق تمتری زفراته

عبراتنا حتی تبل ثراک

ما بال ربعک لا یبل؟ کانما

یشکو الذی‌انا من نحولی شاک

طلت طلولک دمع عینی مثلما

سفکت دمی یوم الرحیل دماک

و اری قتیلک لایدیه قاتل

و فتور الحاظ الظباء ظباک

- ای کلبه غم. چندان بپایت درنگ کردم که مصیبتهای نوت را کهنه کردم، آیا بماتم نشستی؟

- از آنروز که سر و سامانت بهم ریخت، دیگر به شکوه این عاشق بیدل،دل نسپردی.

- میهمانت شدم، از در ودیوار تمنای مراد کردم، اما جز غم واندوه بر سر خوانت ندیدم.

- دل مشتاقم چنان در سوز و گذاز است که آه‌جانگدازم سیل اشک بر چهره روان سازد و سامانت را به گل نشاند.

- چیست که‌بوم و برت جانب خرمی نگیرد؟ گویا بسان من از نزاری خود نالان است.