ترجمه الغدیر - جلد 8 صفحه 19

غدیریه مهیار دیلمی

اشاره

متوفی 428

غدیریه اول

هل بعد مفترق الاظعان مجتمع؟

ام هل زمان بهم قد فات یرتجع؟

تحملوا تسع‌البیداء رکبهم

و یحمل القلب فیهم فوق ما یسع

- از پس این فرقت و جدائی، روی آشنا خواهم دید؟ آیا ایام وصل‌باز خواهد آمد.

- براحت بار سفر بر دوش کشیدند، گنجایش وادی بیش از عظمت کاروان، و این دل بریان بار غمی دوش گرفت، فوق گنجایش آن.

- روبه مغرب روانند، چنان بسرعت که گویابا خورشید هم عنان می روند.

- دیده و دل، از درد فراق، شکوه دارد، چونان که کاروان بار غم بر دل گرفته.

- مهار شتر آزاد است، اما گردن شتر در زیر بار اندوه خم گشته.

تشتاق نعمان لا ترضی بروضته

دارا ولو طاب مصطاف و مرتبع

- با اشتیاق به‌ملک نعمان رهسپر است، اما از بوستان‌خرم او دلخوش نیست، گرچه مرغزارش در تابستان و بهار دل از کف می رباید.

فداء وافین تمشی الوافیات بهم

دمع دم و حشا فی اثرهم قطع

- جانم فدای این کاروان که خون دل و اشک رخساره بدرقه راهشان بود.