ترجمه الغدیر - جلد 8 صفحه 216

- نفرین بر آن گروه که در عداوت حیر هماهنگ و همگام شدند، بد کردند و تبه کار آمدند.

- بر " یعسوب دین " ستم رانده حق او پامال کردند، پاک مرد آزاده خشم خود فرو خورد.

- بروز" غدیر " رسول حق نص ولایت قرائت کرد، همگان را خطاب فرمود.

- گفت: از جانب حق پیام دارم که فرمانش ابلاغ کنم. اینک زبان برگشایم:

- علی، کارگزار امر خلافت است، راه او گیرید که پیشوای شما همو خواهد بود.

- گفتند: به پیشوائی و حکومتش رضامندیم، سرور و مطاع همو است.

- آنروز، راه رشد و صلاح را شناختند،فردای آن براه کوری شتافتند.

- مصطفی در گذشت. آن یک گفت: علی‌بر ما سرور و سالار باشد؟ نه. به لات و عزی سوگند.

- جمعی با علی در نزاع شدند، که نه سابقه ای داشتند،نه در گروه مسلمانان مقتدا و سرور بودند.

- بر خوان خلافت خیمه زدند، تا هر چه زودتر نوبت خود دریابند.

- حدود و سیاست بناحق جاری، فتوای ناروا راندند.

- این یک سخن آن یک زیر پا نهد، آن یک فرمان این یک نقض‌کند.

- گویند: اختلاف امت خود رحمت‌است از این رو یکی حرام کند دیگری حلال خواند.

- عجبا پروردگار بشر یکتا نباشد؟ یا دین او کامل نبود که‌با دست اینان راه کمال گیرد؟

- خدا را شرع نبی ناپسند آمد، و اینان شرع‌بهتری پایه نهادند؟

- یا نه. مصطفی، فرمان حق بتمامی نگفت، برخی گفت وبرخی نهفت؟

- شاید: اینان انبیاء پسین بودند که چون رسول خدا درگذشت، نوبت رسالت آنان گشت.

- گویا: احکام نبی از راه حق بدر بود، اینان‌حق را به نصاب آن باز