ترجمه الغدیر - جلد 8 صفحه 217

رساندند.

عجبا مگر نه قرآن‌گفت: " الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا "؟ دین شما را کامل کردم، نعمت هدایت را تمام کردم، رضا و تسلیم را به عنوان دین پذیرفتم.

- و فرمود: خدا را اطاعت کنید، وهم رسول خدا را و هر که از رسول او منشور ولایت دارد، تا رستگار شوید.

- از چه حلال خدا را حرام شمردند، وحرام خدا را حلال و روا دانستند؟

- تصور کردید که خدای قرآن خطا کرد؟ یا رسول او؟ یا جبرئیل امین.

- رسول حق در نگذشت، جز آنکه خدا دین او کامل کرد. امر خلافت بر امت مبهم‌نماند.

- منتها کینه ها آشکار شد، جور و ستم حاکم گشت.

- نالایق مقدم شد، لایق رانده شد. خطیب دم دربست، نادان بر منبر رسول بر شد.

- بی سبب علی را عقب راندند، جز تجاوز و سیه کاری انگیزه نبود.

- آنچه محمد گفت، درهم شکستند، اما دین حق شکست نپذیرد.

- کاشا که دین خداشکست گیرد، دینی که ارکانش با تیغ علی رفیع گردد.

- بر آل محمد ستم راندند، کیفرشان برستاخیز عذاب دوزخ باشد.

- اگر ریاست دنیا را غصب کردند، عزت آخرت بر دوام است.

- کدام مصیبت در پهنه زندگی ناگوار است‌که در حوزه دین ناگوار نباشد.

- اولی بنام اجماع بر کرسی نشست، منشور خلافت بنام دومی صادر کرد.

- باول گفت: استعفایم بپذیرید که از شما بهتر نباشم، باخر گفت: عمر را پس خود بر شما می گمارم.

و اثبتها فی حوزه بعد موته

صهاکیه خشناء للخصم‌تکلم.

- قلاده خلافت بر گردن کسی بست که از خشونت و تندی می زد و می شکست.

- دومی گفت: اگر مولای حذیفه می بود، بلا تامل بر سر همه امیر می‌بود.