ترجمه الغدیر - جلد 8 صفحه 254

- محمد و علی چون هارون و موسی باشند. این تمثیل از پیامبر بزرگوار است.

- در مسجد خود، درهای دیگران مسدود کرد، درب خانه علی باز ماند.

- مردمان، یکسر، قشراند، سرورمان علی مغز باشد.

- ولایتش - بی شک - مانند قلاده - بر گردن مومنین افتاد، بینی دشمنان بر خاک مالید.

- هر گاه " عمر " در پاسخ مسائل بخطا رفت، علی راه صوابش بنمود.

- و عمر از راه انصاف گفت: اگر علی نمی بود پاسخ خطایم مرا به هلاکت و تباهی می راند.

- از اینرو فاطمه و سرورمان علی، با دو فرزندش، مایه خوشنودی و مسرت خاطراند.

- هر که خواهد خاندانی را با ستایش بر کشد، من ثنا خوان اهل بیت رسولم.

- اگر مهر آنان مایه ننگ‌و عار باشد - و هیهات که چنین باشد - من از روزی که فرزانه گشتم، قرین این ننگ و عارم.

- علی را که پرتو حق و رهبر حقجویان بود، کشتند. آنکه یکتا مرد میدان بود.

- زاده اش حسن مجتبی، جوانمرد در عرب را کشتند، باسم مذاب کارش ساختند.

- حسین رااز آب فرات محروم کردند، با طعن نیزه و شمشیر بخاک و خون کشیدند.

- اگر سخن زینت نبود، علی سجاد را هم می کشتند، کودکی خردسال.

- پیشوایی‌عدالت زید بن علی را بردار کشیدند، خدا را زاین ستم ناهنجار.

- دختران‌محمد در تابش خورشید، تشنه لب، خاندان یزید در سایه قصر و خرگاه.

- خاندان یزید خیمه چرمین بپا کردند، اصحاب کساء جامه بر تن نداشتند.